Tiki nerwowe – objawy, czynniki łagodzące
Tiki nerwowe zaliczane są do ruchów mimowolnych. Ich cechy charakterystyczne to impulsywność i brak możliwości kontroli. Tiki nerwowe są powtarzalne i nie ma możliwości ich powstrzymania. Mówiąc inaczej są to czynności przymusowe o nawracającej tendencji. Warto podkreślić, iż częściej występują u płci męskiej.
Objawy tików nerwowych
Powstanie tików nerwowych uzależnione jest od wielu czynników. Przyczyną powstania tików nerwowych są zaburzenia w przewodnictwie nerwowym, niski poziom serotoniny i noradrenaliny we krwi, nadaktywność układu dopaminergicznego, urazy, niedobór magnezu oraz witaminy B6. Powstają w wyniku mimowolnego, bardzo szybkiego kurczenia się mięśni. Najczęściej dotyczą mięśni twarzy. Inny rodzaj tików nerwowych obejmuje przykładowo mięśnie ramion. Podstawowy podział tików nerwowych dzieli schorzenie na tiki proste oraz złożone. Tiki nerwowe proste obejmują grupę małych mięśni, natomiast złożone dotyczą kilku obszarów mięśniowych. Czasami tiki nerwowe mogą zniknąć samoistnie. Wówczas mówimy o tikach nerwowych przemijających. Przeciwieństwem są tiki przewlekłe. Ten rodzaj schorzenia nie ustępuje i zazwyczaj wymaga leczenia.
Tiki nerwowe mogą być wyzwolone przez nieprawidłową dietę. Produkty wywołujące tiki nerwowe to: duże ilości kofeiny, tytoniu, alkoholu, czekolady, gazowanych napojów, a nawet przetworów mlecznych. Tiki nerwowe mogą być nasilone przez stres, trwanie w nerwowej atmosferze, negatywne emocje, zmęczenie, pracę w hałasie.
To też warto wiedzieć
Najcięższą formą tików nerwowych jest tak zwany zespół Tourette’a, który stanowi wrodzone zaburzenie o charakterze neurologicznym. Swoiste jest zachowanie pacjenta, u którego stwierdza się występowanie licznych tików ruchowych oraz werbalnych. Niestety, choroba trwa do końca życia i bywa powodem ogromnego dyskomfortu. Na samym początku pojawiają się proste tiki nerwowe o charakterze motorycznym. Zazwyczaj pierwsze symptomy uaktywniają się w okresie dzieciństwa, pomiędzy 2 a 15 rokiem życia. Zespół Tourette’a może mieć postać łagodną. Wówczas pojawiają się proste tiki nerwowe (na przykład mruganie oczami), pochrząkiwanie, wzruszanie ramion czy poruszanie głową. W cięższej postaci choroby pojawiają się tiki werbalne. Zwykle jest to wypowiadanie wulgaryzmów niezależnie od sytuacji. Chociaż choroba jest praktycznie nieuleczalna, można uzyskać niekiedy remisję objawów poprzez zastosowanie terapii behawioralnej. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu neuroleptyków.
Czynniki łagodzące triki nerwowe
Powstanie tików nerwowych związane jest przede wszystkim z nieprawidłową pracą mózgu. Czynnikiem, który znacznie zmniejsza tiki nerwowe jest sen. Zmniejszenie mimowolnych ruchów obserwowane jest również wówczas, kiedy pacjent wykonuje jakąś zajmującą czynność.
Leczenie tików nerwowych uzależnione jest od rodzaju schorzenia. Niekiedy na tiki nerwowe wystarczy sama psychoterapia (na przykład terapia oparta na zasadach behawioryzmu). Lekarz zaleci czasami leczenie farmakologiczne. Choremu może przynieść ulgę ziołolecznictwo oraz medytacje.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
