Tracheotomia - wskazania, przebieg, zalecenia po zabiegu, powikłania
Tracheotomia to chirurgiczny zabieg przecięcia przedniej ściany tchawicy, przez powstały otwór wprowadza się rurkę do dróg oddechowych. Dzięki temu do płuc dostaje się powietrze, które nie przepływa przez nos, gardło i krtań. Co warto wiedzieć o tracheotomii?
Zabieg tracheotomii najczęściej wykonuje się w warunkach szpitalnych
W tym artykule:
Wskazania do tracheotomii
Tracheotomię wykonuje się z trzech powodów:
- by ominąć zamknięte górne drogi oddechowe,
- by oczyścić i usunąć wydzielinę z dróg oddechowych,
- by łatwiej i bezpieczniej dostarczyć tlen do płuc.
Tracheotomię wykonuje się przy ciężkich urazach twarzoczaszki, oparzeniach dróg oddechowych oraz niemożności zaczerpnięcia powietrza przez drogi oddechowe (np. w wyniku guza).
Zabiegi laryngologiczne
Zabieg bywa początkowym przy laryngektomii, stosuje się go też, gdy fałdy głosowe zostały obustronnie porażone, w oskrzelach zalega nadmiar wydzieliny lub też w przypadku przedłużonej intubacji.
Przebieg tracheotomii
Tracheotomię najczęściej wykonuje się w warunkach szpitalnych, jako zabieg ratujący życie. Do jej zrealizowania potrzebny jest skalpel, skórę poniżej chrząstki pierścieniowej krtani, mięśnie powierzchniowe szyi oraz mięśnie podgnykowe nacina się w sposób pionowy (rzadziej poziomy).
Następnie dociera się do gruczołu tarczowego, który zostaje zsunięty albo przecięty w miejscu węziny do odsłonięcia chrząstki tchawicy. Dalszy przebieg zabiegu jest nastepujący - w chrząstce tchawicy wycina się skalpelem dziurkę, przez którą wprowadzana jest rurka tracheotomijna.
Zalecenia po tracheotomii
Chirurg kontroluje gojenie się rany po tracheotomii. Zwykle rurka, która została pierwotnie umieszczona w krtani, jest wymieniana 10-14 dni po operacji. Mówienie jest trudne dopóki nie zmieni się rurki na taką, która pozwala dopłynąć powietrzu do strun głosowych.
Pacjent wymaga mechanicznej wentylacji, dlatego też nie jest w stanie rozmawiać. Gdy lekarze są w stanie zmniejszyć wielkości rurki mówienie staje się możliwe. Żywienie doustne pacjenta po tracheotomii może także sprawiać problem, dopóki rurka nie zostanie zmniejszona.
Jeśli rurka musi pozostać w tchawicy dłużej, pacjent po tracheotomii i jego rodzina otrzymują instrukcje jak zajmować się nią w domu. Obejmie to odsysanie z tchawicy, zmianę i czyszczenie rurki.
Często zapewniana jest domowa opieka zdrowotna, pacjent może też być przeniesiony do zakładu opieki zdrowotnej. W niektórych przypadkach rurka w tchawicy to tylko czasowe rozwiązanie. Jeśli pacjent jest w stanie sam oddychać usuwa się ją.
Zobacz także:
Powikłania po tracheotomii
Po zabiegu tracheotomii mogą pojawić się powikłania w postaci odmy opłucnowej lub przetoki tchawiczo-przełykowej. Uszkodzeniu mogą ulec naczynia krtaniowe lub nerw krtaniowy wsteczny. Może pojawić się krwawienie.
Źródła
- Zabezpieczanie drożności dróg oddechowych w stanach nagłych u dzieci
- Noszczyk W., Chirurgia: repetytorium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3843-9
- Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
- Noszczyk W., Chirurgia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
