Trądzik krostkowy - objawy i leczenie

Przy trądziku krostkowym typowymi i najbardziej dokuczliwymi objawami są właśnie krosty. To specyficzne zmiany skórne, zazwyczaj powodujące brzydkie zaczerwienione wypukłości na twarzy. Krosta w języku medycyny jest określana jako widoczna komora skóry wypełniona ropą.

Krosty umiejscawiają się podrogowo lub śródnaskórkowo. Mogą pojawiać się nie tylko przy krostkowym trądziku młodzieńczym, ale też przy alergiach i innych przypadłościach skórnych. Przyczyną powstawania krost jest na ogół zatkanie ujść mieszków gruczołów łojowych lub gruczołów potowych. Zawartość ropna krosty nazywana jest torbielą. Mówiąc inaczej, krosta to otorbiona komora skóry wypełniona różną zawartością, przeważnie ropą lub innymi produktami gruczołów.

Powstanie krost na skórze zapowiadają niewielkie zaczerwienienia lub twarde bolesne guzki. Aby zapobiec powstawaniu krost, należy przemywać zagrożone miejsca osuszającym, antyseptycznym tonikiem do skóry trądzikowej. Można również zaopatrzyć się w specjalny sztyft przeciw krostom i używać go co godzinę.

Gdy krosta wyskoczy na twarzy, w żadnym wypadku jej nie wyciskaj. Przemyj twarz antybakteryjnym lotionem, a potem przyłóż do wyprysku kostkę lodu, która pomoże złagodzić stan zapalny. Jeśli planujesz ważne wyjście, defekt możesz zamaskować specjalnym korektorem lub fluidem do cery trądzikowej lub tłustej. Jeśli krosty są duże, można je również usunąć w gabinecie kosmetycznym metodą darsonalizacji – zabieg osuszająco-antyseptyczny. Potem należy położyć na twarz specjalną maseczkę.

W leczeniu trądziku krostkowego należy uwzględnić wszystkie czynniki, przyczyniające się do powstawania zmian skórnych. Leczenie trądziku krostkowego dzielimy na: zewnętrzne, ogólne, wspomagające oraz pielęgnację.

W leczeniu zewnętrznym trądziku młodzieńczego stosuje się różnego rodzaju preparaty, które regulują wydzielanie łoju z gruczołów łojowych. Zalicza się do nich:

• preparaty, stanowiące połączenie soli cynku z erytromycyną;
• preparaty, zawierające hormon estrogenowy;
• preparaty, zawierające pochodne witaminy A;
• środki z izotretynoiną, czyli kwasem witaminy A;
• preparaty, zawierające kwas azelainowy;
• środki z nadtlenkiem benzoilu oraz klindamycyną.

W leczeniu ogólnym trądziku krostkowego stosuje się antybiotyki z grupy tetracyklin lub makrolidów, które zwalczają bakterie beztlenowe, powodujące zaskórniki i krosty. Poza tym antybiotyki te mają działanie przeciwzapalne. Terapia trwa zwykle od trzech do ośmiu miesięcy. Antybiotyki należy przyjmować przed jedzeniem. Przy stosowaniu tetracyklin należy unikać naświetlania, ponieważ tetracykliny należą do substancji światłouczulających i mogą powodować przebarwienia skórne.

W leczeniu wspomagającym trądziku krostkowego zaleca się zwiększoną podaż witamin z grupy B oraz związków cynku i siarki. Pielęgnacja cery trądzikowej polega zaś na wykorzystaniu substancji chemicznych, działających wspomagająco w procesie leczenia trądziku:

• witamina A, witaminy z grupy B;
• kwas salicylowy, mocznik, rezorcyna;
• wielonienasycone kwasy tłuszczowe;
• witamina C, skwalen, flawonoidy, garbniki;
• cynk, alantoina, d-pantenol.

Trądzik krostkowy u dziewcząt leczy się w niektórych przypadkach hormonalnie. Leczenie hormonalne jest wskazane wówczas, gdy krosty na skórze są objawem zaburzeń poziomu hormonów płciowych. Leczenie hormonalne trądziku u kobiet polega na podawaniu preparatów o działaniu antyandrogenowym, a więc pochodnych progesteronu i estradiolu. Efektem działania tych związków jest znaczne zmniejszenie łojotoku i ułatwienie wydzielania łoju na zewnątrz porów tak, by nie zatykały one ujść mieszków i nie powodowały powstawania krost ani zaskórników.