Wylew krwi do ciała szklistego

Wylewy krwi do ciała szklistego (haemophthalmus) mogą przebiegać spontanicznie, na tle różnych procesów chorobowych, jak i w wyniku urazów gałki ocznej. Objawy odczuwane przez osobę dotkniętą takim krwotokiem zależą od ilości wynaczynionej krwi, jej położenia i rozproszenia. Niewielkie ilości krwi powodują pojawienie się w polu widzenia, tak zwanych mętów. Początkowo są one barwy czerwonej, a z biegiem czasu dochodzi do przemiany barwików występujących we krwi i stają się one szare, a następnie czarne.

Natomiast wylewy znacznego stopnia doprowadzają do przesłonięcia pola widzenia, które może skutkować całkowitym zaniewidzeniem. Dodatkowym utrudnieniem, jest fakt bardzo słabego usuwania krwi wynaczynionej do ciała szklistego. Może ona dodatkowo ulec otoczeniu przez inne substancje – jest to tak zwany proces organizacji, który utrudnia proces diagnostyczny.

• Patologia naczyń siatkówki, która najczęściej występuje w przebiegu cukrzycy, czyli w przypadku, tak zwanej retinopatii cukrzycowej. W wyniku tego procesu dochodzi do tworzenia nowych naczyń, nazywanego rozplemem. Rozprzestrzeniają się one także, pomiędzy siatkówką, a ciałem szklistym, które ściśle do siebie przylegają, co powoduje „zrośnięcie” obu struktur. Jest to przyczyną krwotoków, w przypadku obkurczenia ciała szklistego, gdy „odsuwa się” ono od siatkówki, powodując zerwanie wspomnianych patologicznych naczyń.
• Przerwanie naczyń siatkówki, w wyniku zmian wstecznych ciała szklistego. Procesy degeneracyjne zachodzące w ciele szklistym wraz z wiekiem, związane, między innymi z jego odwodnieniem i wtórnym obkurczeniem, mogą doprowadzić do jego oddzielania się od siatkówki, co z kolei może prowadzić, w związku z jej delikatną strukturą do przedarcia i uszkodzenia naczyń krwionośnych.

Krwotoki do ciała szklistego, w wyniku urazów, występują w przypadku uszkodzenia naczyń ciała rzęskowego, siatkówki oraz naczyniówki. Jest to stan niebezpieczny, wymagający kontroli okulistycznej, także w okresie kilku miesięcy po zdarzeniu.

Każde podejrzenie krwotoku, wysunięte na podstawie objawów, powinno być monitorowane przez okulistę, gdyż jest konieczne wykluczenie odwarstwienia siatkówki, które wymagałoby specjalistycznego leczenia. Jeżeli krwotok jest na tyle masywny, że uniemożliwia lekarzowi obejrzenie dna oka, zaleca się choremu pozostanie przez dwa do trzech dni w łóżku w pozycji półsiedzącej, z obuocznym opatrunkiem. W celach diagnostycznych, w tym przypadku wykorzystywana jest także ultrasonografia (USG) gałki ocznej.

Wylewy krwi do ciała szklistego, nie zawsze ulegają resorpcji, czyli samowchłonięciu. Jeżeli wylew jest masywny i upośledza widzenie, możliwy jest zabieg witrektomii. Polega on na usunięciu ciała szklistego wraz z wylewami, czy też pozostałościami po nich.