Zakażenia skóry piersi

Bolesność i zaczerwienienie skóry piersi oraz towarzysząca gorączka i złe samopoczucie u kobiety karmiącej powinny skłonić do podejrzenia połogowego zapalenia sutka. Nie należy w takiej sytuacji zdawać się na domowe sposoby, tylko poszukać pomocy u lekarza. Chorób piersi nie wolno lekceważyć.

Połogowe zapalenie piersi może niekiedy prowadzić do powstania ropnia piersi. W niektórych przypadkach ropień wydziela substancję ropną poprzez skórę tworząc przetokę (następuje przebicie ropnia na zewnątrz). Na skórze powstaje owrzodzenie. W takiej sytuacji konieczne jest leczenie chirurgiczne, które polega na wycięciu zmienionej tkanki.

Wyprzenie to stan zapalny umiejscowiony w fałdach skóry, np. pod piersiami. Zmiany występują najczęściej u osób otyłych. W utworzonych przez skórę fałdach długo utrzymuje się wilgoć, trudno jest utrzymać odpowiednią higienę. Zmacerowana skóra jest bardziej podatna na infekcje bakteriami i drożdżakami. Zakażone ogniska są zaczerwienione, dobrze odgraniczone od zdrowej skóry. Może się z nich sączyć surowicza wydzielina. Leczeniem przyczynowym jest utrata zbędnej masy ciała. Profilaktycznie można stosować zasypki. Leczenie zapalenia zależne jest od rodzaju patogenu, który wywołał infekcję. U osób, u których wystąpiły wyprzenia należy wykonać badania w kierunku cukrzycy, gdyż sprzyja ona stanom zapalnym skóry, zwłaszcza drożdżakowym.

Grzybicą skóry gładkiej można zarazić się od innych ludzi bądź od zwierząt. Choroba może dawać objawy w postaci ognisk rumieniowych z towarzyszącymi grudkami i pęcherzykami. Zmieniona skóra czasami się łuszczy. Zapaleniu towarzyszy świąd. Zmiany bywają dosyć rozległe. Łupież rumieniowy to choroba skóry wywołana przez bakterię Corynebacterium minutissimum. Zapaleniu sprzyja cukrzyca, otyłość i nadmierna potliwość. Zmieniona skóra jest początkowo zaczerwieniona, a potem brunatna i może się łuszczyć. Chorobę leczy się antybiotykiem podawanym w maści bądź doustnie.

Stan zapalny u młodej, karmiącej kobiety nie będzie dla onkologa alarmujący. Jednak jeśli stan zapalny piersi występuje u kobiety starszej, nie karmiącej, np. po 40 roku życia, to należy koniecznie wyjaśnić jego przyczynę – zwłaszcza jeśli utrzymuje się długo! W takich sytuacjach zawsze należy wykluczyć nowotwór przy pomocy badania histologicznego.

Zwykle rak piersi kojarzy nam się z wyczuwalnym palpacyjnie guzem. Jednak niekiedy nowotwór może przyjąć postać stanu zapalnego, długo utrzymującego się owrzodzenia. Występuje także niekiedy tzw. postać zapalna raka. Charakteryzuje się ona obrzmieniem i bolesnością piersi. Skóra takiej piersi jest zaczerwieniona, nadmiernie ucieplona. W takiej sytuacji guz może nie być wyczuwalny.

Rak Pageta to rak wywodzący się z nabłonka końcowych odcinków mlecznych przewodów wyprowadzających. Jego występowanie jest rzadkie. Umiejscawia się na brodawce sutkowej – najczęstszym jego objawem jest owrzodzenie sutka. Niekiedy powoduje także wyciek z brodawki. Rozpoznanie stawia się po wykonaniu badania histologicznego wycinka tkanki.

Zapalenie jest niepokojące jeśli:

• utrzymuje się długo,
• towarzyszy mu wciągnięcie brodawki sutka,
• obecny jest wyciek z sutka,
• widoczne jest wciągnięcie skóry na piersi,
• skóra piersi przypomina skórkę pomarańczy („objaw skórki pomarańczy”),
• wyczuwalne są powiększone węzły chłonne, np. pod pachą.

Zmian wskazujących na zakażenia skóry piersi nie należy lekceważyć, gdyż mogą być oznaką poważnych chorób piersi.

Źródła

1. Perek D. (red.) HARRISON - Onkologia, Czelej, Lublin 2009, ISBN 978-83-7563-008-4
2. Kaszuba A. (red.), Leczenie chorób skóry, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-027-6
3. Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5
4. Kaszuba A. (red.), Dermatologia - diagnostyka różnicowa, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-039-9