Profilaktyka zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej

Ten typ zgonów występuje u niemowląt przede wszystkim między 1-6 miesiącem życia. Zespół nagłej śmierci łóżeczkowej pojawia się najczęściej między 2 a 4 miesiącem życia niemowlaka. Największe ryzyko przypada na koniec drugiego miesiąca życia. Śmierć łóżeczkowa niemowląt w około 95% przychodzi w czasie snu i zabiera przede wszystkim chłopców. Najwięcej zgonów następuje jesienią lub zimą i podczas występowania u niemowlaka błahej infekcji nieżytowej. Śmierć noworodka w tego typu okolicznościach zdarza się w każdym kraju na świecie.

Zagrożenie śmiercią łóżeczkową rośnie pod wpływem pewnych czynników, które zależą od matki. Należą do nich:

• urodzenie więcej niż trojga dzieci, w krótkich odstępach czasu,
• wiek matki poniżej 19 roku życia,
• częste poronienia naturalne lub sztuczne,
• powikłania w czasie ciąży,
• nałogi w ciąży: narkotyki, alkohol, nikotyna.

Ryzyko podnoszą także czynniki ze strony dziecka:

• poród za wczesny (przed 37 tygodniem) lub za późny (po 41 tygodniu),
• waga noworodka poniżej 2500 g,
• punktacja Apgar poniżej 6 pkt.,
• poród zabiegowy,
• za wczesne odpłynięcie płynu owodniowego,
• zaburzenia oddychania po urodzeniu,
• napady bezdechu i sinicy,
• pochodzenie z rodzin, w których miała miejsce nagła śmierć łóżeczkowa,
• zaburzenia oddychania w okresie niemowlęcym: cierpienie na bezdech, czyli takie zatrzymanie oddechu, które pojawia się z różnych przyczyn lub bez żadnych przyczyn.

• dbanie o regularny tryb życia dziecka: stałe pory karmienia i spania,
• zapewnienie spokoju, układanie dziecka na plecach (nie na brzuszku czy boku),
• twardy materac w łóżeczku dziecka,
• sen bez poduszek i innych podparć dla głowy,
• niezakrywanie twarzy, aby dziecko miało pełny dostęp do powietrza,
• zapewnienie swobody dziecku w poruszaniu się podczas snu,
• dziecko nie powinno spać w jednym łóżku z rodzicami,
• odstępy miedzy szczebelkami łóżeczka mniejsze niż 8 cm, jeśli będą większe, dziecko może zaklinować się między nimi,
• karmienie piersią,
• częste wietrzenie pokoju niemowlaka,
• zachowanie odpowiednich pór w podawaniu leków (syropu przeciwkaszlowego nie można podawać na noc),
• regularne badanie dziecka u pediatry,
• nie można palić przy niemowlaku,
• nie wolno przegrzewać dzieci.