50 tys. przypadków rocznie. Połowa chorych Polaków umiera

Każdego roku 25 tys. Polaków umiera przez sepsę. Jest to nadmierna reakcja organizmu na zakażenie chorobotwórczymi patogenami, która prowadzi do uszkodzenia tkanek narządów wewnętrznych, a nawet niewydolności. Groźne są nie tylko bakterie, a także wydzielane przez nie toksyny.

Na rozwój sepsy najbardziej narażone są dzieci, osoby starsze, z niedoborami odporności oraz w trakcie leczenia onkologicznego. Najczęściej przyczyną śmierci jest niewydolność wielonarządowa, a zespół objawów mogą wywołać wirusy, grzyby i bakterie jak:

• paciorkowce,
• pneumokoki,
• meningokoki,
• listeria monocytogenes.

Sepsa nie zawsze ma ciężki przebieg, ale nawet po wyzdrowieniu może wiązać się z powikłaniami. Za najniebezpieczniejszy uważa się wstrząs septyczny, który rozwija się nagle i najczęściej prowadzi do niewydolności wielonarządowej.

Do nadmiernej reakcji organizmu najczęściej dochodzi u osób z osłabioną odpornością oraz podczas hospitalizacji. Połowa przypadków sepsy dotyczy dzieci ze względu na słabo rozwinięty układ odpornościowy.

Na sepsę narażeni są także pacjenci cewnikowani, z mechaniczną wentylacją płuc, z odleżynami, oparzeniami i innymi ranami, żywieni pozajelitowo, drenem, protezami i urządzeniami mechanicznymi.

Początkowe objawy sepsy dają grypopodobne objawy i nie wzbudzają szczególnego niepokoju. Z czasem jednak pojawia się charakterystyczny objaw na skórze. Jeśli zauważymy czerwone wybroczyny, z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że mamy do czynienia z sepsą. Co ciekawe wysypka wybroczynowa nie blednie pod naciskiem.

Warto znać schemat TIME, by w porę rozpoznać potencjalnie zagrażające życiu zakażenie.

Schemat TIME odnosi się temperatury ciała (ang. temperature). Pojawienie się gorączki, która nie reaguje na leki lub szybko powraca to jeden z głównych objawów, który powienien zwrócić uwagę.

"I" odnosi się do infekcji (ang. infection). U chorych pojawiają się typowe objawy chorobowe jak utrata apetytu, kaszel, katar oraz osłabienie organizmu. Dochodzi również do mentalnej zmiany (ang. mental decline).

Pacjenci stają się ospali i apatycznie, zmienia się ich zachowanie i mogą być mocno zdezorientowani. Z czasem objawy się zaostrzają, a stan chorego się nie poprawia, co daje ekstremalne objawy choroby (ang. extremely ill).

U chorych pojawiają się trudności z oddychaniem, obniżenie napięcia mięśniowego, drastyczne osłabienie, ból w klatce piersiowej, bóle mięśni i kończyn oraz utrata sił.

W przypadku sepsy liczy się każda chwila. Zwykle stosowana jest antybiotykoterapia, a każda zwłoka działa na niekorzyść pacjenta. Lekarze mogą jednocześnie wdrożyć leczenie ogniska zakażenia i objawowe.

Głównym celem jest stabilizacja pacjenta. Nawet po wyzdrowieniu mogą pojawić się powikłania neurologiczne, niedosłuch, a nawet martwica tkanek wymagająca amputacji.

W profilaktyce sepsy ważne jest unikanie zakażeń oraz odpowiednia higiena osobista. U dzieci zalecane jest szczepienie przeciwko meningokokom. Należy także pamiętać o odpowiednim odkażaniu ran i dbanie o ich gojenie.

Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl