Amiloryd - charakterystyka, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne

Amiloryd to przeciwnadciśnieniowy lek diuretyczny o działaniu oszczędzającym potas. Jego głównym miejscem działania jest dystalny kanalik nefronu, gdzie selektywnie blokuje transport sodu, hamując w ten sposób wymianę sodowo-potasową. Mechanizm działania amilorydu jest niezależny od aldosteronu.

Jest wydalany w postaci niezmetabolizowanej z moczem i kałem. Maksymalne poziomy w surowicy obserwuje się po trzech godzinach, a okres półtrwania w surowicy wynosi sześć godzin. Amiloryd stanowi składnik preparatów leczniczych i zwykle występuje z innymi substancjami moczopędnymi. Lek ten wydawany jest w aptekach za okazaniem recepty.

Wskazaniem do stosowania amilorydu jest terapia nadciśnienia tętniczego krwi lekkiego lub umiarkowanego (w monoterapii lub z innymi lekami obniżającymi wysokie ciśnienie tętnicze).

Dodatkowo, preparaty zawierające amiloryd mogą stanowić element terapii pacjentów cierpiących na zastoinową niewydolność krążenia, marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami.

U niektórych pacjentów po podaniu amilorydu mogą wystąpić następujące skutki uboczne:

• obniżony apetyt,
• nudności i wymioty,
• rozwolnienie,
• zmęczenie, znużenie, osłabienie,
• dolegliwości bólowe głowy,
• zawroty głowy,
• obniżenie nastroju,
• reakcja alergiczna, np. świąd skóry, wysypka, duszność w klatce piersiowej,
• zaburzenia snu,
• zmiany w obrazie krwi,
• zaparcia,
• uczucie pełności w jamie brzusznej.

Amilorydu nie powinno się stosować u pacjentów uczulonych na tę substancję leczniczą. Oprócz tego, przeciwwskazaniem jest:

• hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy powyżej 5,5 mmol/l),
• podwyższony poziom wapnia w surowicy,
• stężenie mocznika w organizmie powyżej 10 mmol/l, kreatyniny powyżej 130 µmol/l,

Wśród innych przeciwwskazań do stosowania leku amiloryd warto wymienić:

• przyjmowanie preparatów bądź środków farmakologicznych oszczęszczających potas. Przykładem może być triamteren, spironolakton, eplerenon,
• cukrzyca,
• choroba Addisona,
• niewydolność wątroby,
• niewydolność nerek,
• nefropatia cukrzycowa,
• ciąża,
• karmienie piersią.

Dawkowanie amilorydu może różnić się w zależności od sytuacji medycznej pacjenta, ale ogólne wytyczne mogą obejmować:

Nadciśnienie tętnicze:

Początkowo zazwyczaj stosuje się 2,5 mg do 5 mg raz dziennie. W razie potrzeby dawka może zostać dostosowana przez lekarza, zwykle do 5 mg do 20 mg na dobę.

Obrzęki związane z niewydolnością serca:

Początkowo dawka może wynosić 2,5 mg do 5 mg raz dziennie. Lekarz może dostosować dawkę w miarę potrzeby, zwykle do 5 mg do 10 mg na dobę.

Należy podkreślić, że to tylko ogólne wytyczne i dawkowanie amilorydu może różnić się dla różnych pacjentów. Ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza i nigdy nie zmieniać dawkowania leku bez konsultacji medycznej.

Amiloryd stanowi jeden ze składników następujących preparatów leczniczych:

• Tialorid,
• Tialorid Mite,
• Amiloratio Comp,
• Moduretic,
• Midamor,
• Modamide.