Amlodypina – wskazania, przeciwwskazania, stosowanie, skutki uboczne

Amlodypina (łac. amlodipinum) to substancja będąca składnikiem aktywnym leków obniżających ciśnienie krwi. Jest ona jednym z nowszych blokerów kanałów wapniowych, zaliczanych do antagonistów kanału wapniowego. Występuje zarówno w postaci monoskładnikowej, jak i złożonej. Działanie amlodypiny skierowane jest przede wszystkim w kierunku naczyń krwionośnych. Substancja działa też na komórki mięśnia sercowego.

Leki z amlodypiną blokują kanały wapniowe typu L. Hamowanie napływu jonów wapnia wpływa na zmniejszenie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, powoduje rozszerzenie naczyń, dzięki czemu krew może łatwiej przepływać. Skutkiem tego jest zmniejszenie ciśnienia tętniczego.

Amlodypina wykorzystywana jest do rozkurczenia naczyń krwionośnych. Stosowana jest w leczeniu chorób o podłożu kardiologicznym. Wykorzystuje się ją przede wszystkim w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi oraz bólu w klatce piersiowej. Wskazaniem do przyjęcia preparatu jest, więc:

• nadciśnienie tętnicze,
• dławica piersiowa,
• dławica naczynioskurczowa, tzw. dławica Prinzmetala.

Amlodypina wchodzi także w skład preparatów złożonych, które znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu innych chorób układu sercowo-naczyniowego.

Preparat przeznaczony jest dla dorosłych oraz dla dzieci, które ukończyły sześć lat. Choć amlodypina w opinii lekarzy uznawana jest za stosunkowo bezpieczną dla zdrowia, istnieje kilka przeciwwskazań do jej stosowania. Leku nie powinni przyjmować pacjenci, u których występuje:

• nadwrażliwość na amlodypinę lub inny składnik leku,
• niestabilna dławica piersiowa,
• wstrząs,
• ciężkie niedociśnienie tętnicze,
• niewydolność serca spowodowana zawałem mięśnia sercowego,
• utrudniony odpływ krwi z lewej komory (objawowa stenoza aortalna),
• ciąża (chyba że korzyści z leczenia wyraźnie przewyższają ryzyko).

Przyjmowanie preparatu nie jest także wskazane w okresie karmienia piersią.

Amlodypina dostępna jest na receptę. Stosuje się ją samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, zawsze zgodnie ze wskazaniami lekarza. Na początek kuracji zwykle amlodypinę przyjmuje się w dawce 5 mg na dobę. W razie potrzeby (brak efektów leczenia, ciężkie przypadki) lekarz może zwiększyć dawkę preparatu do 10 mg na dobę.

Amlodypina: rano czy wieczorem?

Lek należy przyjmować codziennie, raz na dobę, o tej samej godzinie. Z uwagi na stosunkowo wolne działanie preparatu amlodypinę przyjmuje się wieczorem lub wcześnie rano.

Najczęstsze działania niepożądane po amlodypinie to uderzenia gorąca, czy kołatanie serca. Mogą pojawić się także dolegliwości ze strony układu pokarmowego – ból brzucha, biegunka, czy nudności. Inne skutki uboczne amlodypiny to obrzęki, puchnięcie nóg w kostkach, podudziach, stopach. Pojawić może się także senność i zmęczenie.

W rzadkich przypadkach na skutek preparatu może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, czy ciężkie reakcje skórne. W tych sytuacjach konieczny jest niezwłoczny kontakt z lekarzem.

Obecnie w Polsce dostępnych jest kilkanaście preparatów zawierających amlodypinę. Substancję można znaleźć w wielu preparatach jednoskładnikowych o następujących nazwach handlowych: Amlodipine Bluefish, Amlodipine Orion, Amlodipine Vitabalans, Agen, Aldan, Alneta, Normodipine, Amlozek, ApoAmlo, Amlomyl, Amlonor, Amlopin, Cardilopin, Norvasc, Tenox, czy Vilpin.

Cena amlodypiny uzależniona jest od konkretnego preparatu. Leki, które zawierają amlodypinę w tej samej dawce i w tej samej postaci farmaceutycznej można traktować jak zamienniki. Amlodypina występuje także w substancjach złożonych, np. amlodypina + rozuwastatyna, amlodypina + atorwastatyna, czy amlodypina + hydrochlorotiazyd + ramipryl.