Apselan – skład, działanie, wskazania i przeciwwskazania

Apselan to produkt leczniczy zawierający pseudoefedrynę. Stosuje się go w objawowym leczeniu zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, którym towarzyszy katar i wrażenie zatkanego nosa.

Pseudoefedryna wywiera bezpośredni i pośredni wpływ na układ współczulny. Zmniejsza przekrwienie błon śluzowych górnych dróg oddechowych, zwłaszcza błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. To prowadzi do zmniejszenia obrzęku oraz ilości wydzieliny i udrożnienia nosa.

Tym samym wskazaniem do jego zażywania jest przeziębienie, grypa oraz alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.

Jedna tabletka powlekana zawiera 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku (Pseudoephedrini hydrochloridum). Substancje pomocnicze to powidon, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian; otoczka: hypromeloza (6 cp), laktoza jednowodna, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Apselan jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat. Zażywa się go doustnie, zażywając jedną tabletkę 3 do 4 razy na dobę (u dzieci maksymalnie przez 4 dni).

Działanie na błonę śluzową nosa występuje po około 30 minutach po podaniu. Maksymalne działanie obserwuje się po 30-60 minutach i utrzymuje się do 4 godzin. Po podaniu doustnym pseudoefedryna szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, a nawet 96% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Ten lek należy zażywać dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według specjalnych zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości, a także wrażenia, że działanie leku Apselan jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Apselan jest:

• nadwrażliwość na substancję czynną (pseudoefedrynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
• ciężkie nadciśnienie tętnicze lub z ciężka choroba wieńcowa (stosowanie produktu leczniczego Apselan i tego rodzaju leków może niekiedy prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego krwi),
• stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy,
• przyjmowanie furazolidonu, który wykazuje zależne od dawki działanie hamujące aktywność monoaminooksydazy,
• dziedziczna nietolerancja galaktozy, niedoborór laktazy (typu Lapp) lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z:
• ciężkimi zaburzeniami i niewydolnością czynności wątroby,
• umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i niewydolnością nerek,
• nadciśnieniem tętniczym,
• chorobami serca,
• cukrzycą,
• nadczynnością tarczycy,
• podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym,
• rozrostem gruczołu krokowego.

W czasie ciąży, z uwagi na brak szczegółowych danych dotyczących stosowania pseudoefedryny, produkt leczniczy Apselan może być stosowany wyłącznie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Choć wpływ pseudoefedryna na niemowlę karmione piersią nie jest znany to wiadomo, że substancja przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Z tego powodu matki karmiące piersią nie powinny zażywać preparatu.

Ze stosowaniem Apselanu, tak samo jak w przypadku każdego leku, może wiązać się wystąpienie działań niepożądanych. Te pojawiają się rzadko. Mogą to być objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zaburzenia snu oraz rzadko omamy. Sporadycznie opisywano zatrzymanie moczu u mężczyzn przyjmujących pseudoefedrynę (istotnym czynnikiem predysponującym mógł być rozrost gruczołu krokowego).

Apselan może wchodzić w interakcje z:

• inhibitorami MAO,
• TLPD (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne),
• leki pobudzające układ wpółczulny (leki hamujące łaknienie, leki psychotropowe, leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych),
• lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi (metyldopa, blokery receptorów alfa- i beta-adrenergicznych).

Zaleca się unikać stosowania produktu leczniczego Apselan jednocześnie z alkoholem lub lekami uspokajającymi działającymi ośrodkowo.

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku mogą pojawić się objawy przedawkowania, takie jak niepokój, zwłaszcza ruchowy, drażliwość, drżenie, drgawki, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz trudności w oddawaniu moczu. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.