Artekis - charakterystyka, wskazania, skutki uboczne, przeciwwskazania

Artekis to nic innego jak tabletki doustne o działaniu przeciwdepresyjnym. Substancją czynną zawartą w preparacie jest paroksetyna - silnie działający lek należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Paroksetyna blokuje wchłanianie serotoniny w synapsach mózgowych, co zwiększa ilość dostępnej serotoniny. Podniesienie poziomu serotoniny może przyczynić się do poprawy nastroju oraz zredukowania objawów depresji i zaburzeń lękowych.

W jednym opakowaniu leku Artekis znajduje się 30 tabletek zawierających substancję czynną - paroksetynę.

Arketis to lek o działaniu przeciwdepresyjnym, który wspomaga terapię osób cierpiących na:

• zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (nawracające natrętne myśli z niekontrolowanym zachowaniem)
• zespół lęku napadowego,
• zespół lęku napadowego z agorafobią,
• epizod depresyjny,
• zespół lęku społecznego (tzw. fobia społeczna),
• zespół stresu pourazowego,
• zespół uogólnionego lęku.

W jednej tabletce leku Arketis występuje 20 mg paroksetyny (w postaci chlorowodorku bezwodnego paroksetyny). Substancjami pomocniczymi w preparacie są:

• celuloza mikrokrystaliczna (E460),
• wapnia wodorofosforan dwuwodny (E341),
• kroskarmeloza sodowa (E468),
• krzemionka koloidalna bezwodna (E551),
• magnezu stearynian (E470b).

Artekis jest produktem leczniczym, którego nie powinny stosować pacjenci z nadwrażliwością na paroksetynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Przeciwwskazanie stanowi również stosowanie środków farmakologicznych zwanych inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym moklobemidu i chlorku metylotioniny. Leku Artekis nie powinny przyjmować pacjenci w trakcie terapii środkami przeciwpsychotycznymi z tiorydazyną lub pimozydem.

Jak każdy środek farmakologiczny, Artekis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej występującymi skutkami ubocznymi tego leku są nudności oraz dysfunkcje seksualne. Stosowanie tego preparatu może także skutkować:

• sennością,
• zawrotami głowy,
• dolegliwościami bólowymi głowy,
• suchością w jamie ustnej,
• koszmarami sennymi, bezsennością,
• nadmiernym poceniem się,
• przyrostem masy ciała,
• niewyraźnym widzeniem,
• obstrukcją, biegunkami,
• wymiotami,
• problemami z koncentracją, osłabieniem.

Niektórzy pacjenci obserwują u siebie także wybroczyny, swędzenie skóry, dezorientację, rozszerzenie źrenic, tachykardię zatokową, chwilowe wzrosty lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Innymi skutkami ubocznymi Artekisu są:

• bradykardia,
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
• bóle stawów,
• bóle mięśni,
• małopłytkowość,
• dreszcze,
• tachykardia,
• ciężkie reakcje alergiczne (może dojść do wystąpienia rumienia wielopostaciowego, zespołu Stevensa i Johnsona).

Szczególna ostrożność musi być zachowana, jeśli:

• pacjent cierpi na niewydolność nerek, serca bądź wątroby,
• pacjent choruje na epilepsę,
• pacjent borykał się w przeszłości z epizodami maniakalnymi, gonitwą myśli,
• pacjent poddawany jest terapii elektrowstrząsami,
• pacjent cierpi na zaburzenia krzepliwości krwi lub przyjmuje środki rozrzedzające krew,
• pacjent ma cukrzycę,
• pacjent dotknięty jest jaskrą,
• pacjentka spodziewa się dziecka, planuje ciążę.

Stosowanie paroksetyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie jest zalecane. Specjalista może przepisać ten lek, ale tylko wtedy, jeśli uzna to za korzystne w procesie leczenia.

Czy Arketis jest dostępny w aptekach bez recepty? Nie. Tych tabletek nie można kupić bez odpowiedniego dokumentu od lekarza. Artekis wydawany jest w aptekach stacjonarnych wyłącznie za okazaniem ważnej recepty.

Artekis zawsze powinno się stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Początkowa, dobowa dawka leku w przypadku pacjentów chorujących na depresję, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, fobię społeczną, zespół stresu pourazowego czy zaburzenia lękowe uogólnione zazwyczaj wynosi 20 mg.

Osoby cierpiące na zaburzenia lękowe z napadami lęku najczęściej zaczynają od początkowej dawki 10 mg. Po kilku tygodniach od rozpoczęcia terapii, większość pacjentów doświadcza poprawy.