Biopsja rdzenia kręgowego

spis treści
rozwiń

Biopsja rdzenia kręgowego przeprowadzana jest w diagnostyce nowotworu rdzenia kręgowego. Rak rdzenia kręgowego stanowi rzadkość, dlatego też jest szczególnie trudny do wykrycia. Jego objawy są niespecyficzne i przypominają symptomy wielu innych chorób i dolegliwości. Z tego względu niezwykle ważne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego i wykonanie badań zarówno fizycznych, jak i neurologicznych.

1. Na czym polega biopsja rdzenia kręgowego?

W przypadku podejrzenia nowotworu rdzenia kręgowego jedyną metodą stwierdzenia, czy guz rdzenia kręgowego jest złośliwy, czy też niegroźny jest przeprowadzenie biopsji. Polega ona na pobraniu małego wycinka rdzenia kręgowego i poddaniu go dalszym badaniom w laboratorium analitycznym. Istnieją różne sposoby na wykonanie biopsji, a wybór jednej z nich uzależniony jest od zlokalizowania guza i ogólnego zdrowia pacjenta. Wśród dostępnych opcji jest pobranie fragmentu tkanki za pomocą cienkiej igły (biopsja cienkoigłowa) oraz pobranie wycinka podczas operacji (biopsja operacyjna lub otwarta). Cienkoigłowa biopsja wykonywana jest w przypadku, gdy ryzyko operacyjnej biopsji jest wysokie, np. w przypadku nowotworów znajdujących się w kluczowych obszarach rdzenia kręgowego, głęboko w mózgu. Po zabiegu próbka przekazana zostaje do laboratorium, gdzie bada się ją pod mikroskopem.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czy warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Biopsja rdzenia kręgowego poprzedzona jest najczęściej rezonansem magnetycznym (MRI) oraz tomografią komputerową (CT). Badania te wskazują na obszar podejrzenia występowania nowotworu, nie mogą jednak ostatecznie potwierdzić jego występowania - dlatego wykonuje się wtedy biopsję rdzenia kręgowego.

2. Przebieg biopsji rdzenia kręgowego

Biopsja rdzenia kręgowego wykonywana jest w warunkach szpitalnych. Pacjent najczęściej poddawany jest znieczuleniu ogólnemu. W przypadku, gdy nie śpi podczas operacji, lekarz podaje mu środek miejscowo znieczulający, wstrzykując go w obszarze wkłucia igły. Głowa umiejscowiona jest w sztywnej ramie, co umożliwia lekarzowi dokładne wkłucie w odpowiednie miejsce. Następnie wykonujący zabieg nacina skórę głowy i wywierca dziurę w czaszce. Często do ramy usztywniającej głowę przyłączony jest tomograf komputerowy lub rezonans magnetyczny, ułatwiające usunięcie odpowiedniej tkanki.

W przypadku, gdy guz może być leczony operacyjnie, lekarz nie wykonuje biopsji cienkoigłowej. Często lekarz decyduje się na zabieg zwany kraniotomią, który polega na wycięciu części czaszki w celu uzyskania dostępu neurochirurgicznego do mózgowia. Po zabiegu usunięta cześć kości czaszki zostaje umieszczona z powrotem na swoje miejsce.

Zaraz po wycięciu tkanki następuje wykonanie wstępnej oceny tkanki przez patologa. Ostateczne rozpoznanie materiału biologicznego w większości przypadków następuje dopiero po kilku dniach.

3. Wyniki biopsji rdzenia kręgowego

Wyniki biopsji wskazują, czy guz jest niegroźny. Jeśli jest złośliwy, biopsja pozwala na ustalenie stopnia zaawansowania nowotworu, co z kolei pomaga w ustaleniu metod dalszego postępowania. Rak 1. stopnia jest najmniej agresywny, podczas gdy 4. poziom oznacza najbardziej agresywną formę nowotworu.

Dzięki biopsji rdzenia kręgowego możliwe jest rozpoznanie rzadkiego typu nowotworu i jego stopnia zaawansowania. Można wówczas dobrać odpowiednie metody leczenia nowotworu i ewentualnie metody zapobiegania jego nawrotom.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!