Biopsja stercza

Biopsja stercza jest badaniem wykorzystywanym do rozpoznania raka gruczołu krokowego.

Urolog kieruje pacjenta na biopsję prostaty w przypadku, gdy:

• występuje podejrzenie raka prostaty z podwyższonym poziomem PSA;
• u pacjenta stwierdzono nieprawidłowość w badaniu DRE;
• u pacjenta, który miał wcześniej biopsję prostaty z prawidłowym wynikiem histopatologicznym, utrzymuje się podwyższone stężenie PSA;
• u pacjenta po wcześniejszej biopsji prostaty, która nie wykazała komórek nowotworowych, lecz stwierdzono w niej komórki o nieprawidłowej budowie.

Biopsja prostaty odbywa się pod kontrolą USG. Urolog, aby mógł obejrzeć strukturę gruczołu krokowego na aparacie USG, wkłada głowicę transrektalną do odbytnicy. Ma ona wbudowany kanał biopsyjny, przez który urolog wprowadza igłę TRUCUT. Jest to specjalnie zaprojektowana igła, która umożliwia precyzyjne pobranie wycinków z gruczołu krokowego pod kontrolą obrazu oglądanego na monitorze aparatu USG. Pobrany materiał biologiczny wysyłany jest do laboratorium do badania mikroskopowego.
Przed zabiegiem biopsji stercza lekarz zaleca przeprowadzenie dodatkowo jeszcze innych badań. Są to:

• badanie per rectum (DRE);
• PSA test (test na specyficzne antygeny prostaty);
• przezodbytnicza ultrasonografia (TRUS).

Czasami lekarz może podejrzewać nowotwór na podstawie obrazu USG. Równie często jednak biopsja ma na celu potwierdzenie diagnozy. Może ona być wykonywana w prywatnym gabinecie (bez znieczulenia) i trwać 20 - 30 minut.
Pacjent powinien poinformować lekarza wykonującego zabieg o:

• przyjmowanych lekach, które mogą mieć wpływ na krzepnięcie krwi;
• problemach z krzepnięciem krwi;
• alergiach na leki;
• sztucznych zastawkach serca lub wszczepionych rozrusznikach.

Ostateczna decyzja potwierdzająca występowanie raka stercza, zostanie podjęta po zbadaniu próbki tkanek przez patologa. Jest to, tak zwana, faza badania. Patolog będzie w stanie potwierdzić obecność nowotworu, etap jego rozwoju i określić stopień jego agresywności. W połączeniu z większą ilością informacji, takich jak: badanie fizykalne, badanie krwi, a nawet analiza obrazów, lekarz może określić metody leczenia.
Nie wyklucza się zaistnienia potrzeby powtórnego wykonania biopsji ze względu na podwyższone PSA. Może być ono spowodowane przez raka prostaty, ale również łagodny przerost gruczołu lub jego infekcję.

Biopsja stercza jest często niezbędnym zabiegiem w celu ustalenia prawidłowej diagnozy. Inne badania wykonywane w tym celu mogą jedynie wskazywać na taką możliwość, natomiast ona może je potwierdzić lub nie. Wczesne wykrycie raka prostaty pozwala na zastosowanie skuteczniejszego leczenia i przede wszystkim poprawę jakości życia pacjenta.

Źródła

1. Rak stercza
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Kazoń M. (red.), Urologia (Seria Lekarza Praktyka), Urban & Partner, Wrocław 1997, ISBN 83-85842-71-3
4. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X