Borasol - zastosowanie, właściwości i wskazania

Borasol to roztwór do stosowania na skórę, którego substancją czynną jest kwas borowy. Preparat jest przeznaczony do odkażania skóry uszkodzonej, ze zmianami lub po stłuczeniach.

Kwas borowy to słaby nieorganiczny związek chemiczny o wzorze chemicznym H3BO3. Występuje naturalnie w przyrodzie w postaci minerału o nazwie sassolin, także w warzywach i owocach, winie czy piwie. Zwyczajowo nazywany kwasem bornym.

Kwas borowy jest substancją o działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym. Wykazuje słabe działanie antyseptyczne, ale także wysuszające i ściągające. Ułatwia ziarninowanie.

Borasol jest dostępny w opakowaniach o różnej pojemności, jako:

• Borasol roztwór do stosowania na skórę 30 mg/g (3%), 100 g,
• Borasol roztwór do stosowania na skórę 30 mg/g (3%), 1000 g,
• Borasol roztwór do stosowania na skórę 30 mg/g (3%), 200 g,
• Borasol roztwór do stosowania na skórę 30 mg/g (3%), 500 g.

Jeden gram roztworu na skórę zawiera 30 mg kwasu borowego. W Borasolu obecna jest także woda oczyszczona. Innym produktem, który zawiera kwas borowy jest maść borna. Można również kupić preparaty złożone, które zawierają:

• kwas borowy i krzem organiczny,
• kwas borowy i glin (octanowinian glinu),
• kwas borowy i kwas salicylowy,
• kwas borowy, fenol i rezorcyno,
• kwas borowy, mentol, rezorcynol i tymol,
• kwas borowy, kwas octowy, kwas galusowy i kwas salicylowy.

Borasol jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę w postaci przymoczek, okładów i płukań. Zwykle przeciera się nim zmienione chorobowo miejsca od 2 do 3 razy na dobę - chyba, że lekarz zaleci inaczej. Ważne jest, by nie stosować go długo.

Borasol jest efektywny w działaniu. Substancja czynna, czyli kwas borowy, po miejscowym zastosowaniu na skórę lub błony śluzowe jest łatwo wchłaniana. Jego przyswajalność wynosi ponad 90%. Maksymalne stężenie leku jest obserwowane po upływie 2-3 godzin od podania.

Roztwór Borasol służy do odkażania skóry. Jest to wskazane przy:

• stanach zapalnych skóry,
• wypryskach,
• oparzeniach,
• stłuczeniach,
• obrzękach zapalnych tkanek miękkich,
• powierzchownych uszkodzeniach naskórka lub skóry,
• stanach zapalnych zewnętrznych narządów moczopłciowych.

Roztworu Borasol nie wolno stosować zawsze, nawet jeśli istnieją wskazania. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną. Podczas leczenia należy pamiętać, że preparatu nie można stosować doustnie czy aplikować do oczu. Nie wolno nakładać go na uszkodzoną skórę (rozległe rany i otwarte skaleczenia) oraz na dużą powierzchnię ciała.

Borasolu nie można stosować u niemowląt i dzieci w wieku do 11 lat oraz u dorosłych równocześnie z balsamem peruwiańskim oraz lekami zawierającymi metenaminę, taninę, węglany, wodorotlenki zasadowe, koloidalne roztwory srebra czy czwartorzędowe zasady amoniowe.

Kobiety w ciąży oraz karmiące piersią przed zastosowaniem roztworu Borasol powinny skonsultować się z lekarzem.

Ze stosowaniem roztworu Borasol wiąże się ryzyko pojawienia się skutków ubocznych. Ma to głównie związek z tym, że substancja w niewielkim stopniu wchłania się przez nieuszkodzoną skórę (kwas borowy nie wiąże się z białkami, a jego ogólnoustrojowa dostępność po aplikacji na skórę bez uszkodzeń jest niewielka), ale w przypadku wchłonięcia wykazuje działania toksyczne.

Niebezpieczeństwo wchłonięcia jest szczególnie duże w przypadku stosowania preparatu na błony śluzowe, ale i rozległe rany, oparzenia i zmiany zapalne.

Najczęściej obserwuje się miejscowe działania niepożądane, takie jak wysypka, łuszczenie się naskórka, ale i objawy ogólnoustrojowe. To najczęściej wymioty, biegunka, drgawki, gorączka czy senność.

Gdy lek jest stosowany długotrwale, mogą wystąpić objawy przewlekłego zatrucia kwasem borowym, takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niedokrwistość, osłabienie, zapalenie skóry, zaburzenia miesiączkowania, drgawki i łysienie.