Chirurgia Mohsa

Chirurgia Mohsa służy przede wszystkim leczeniu nowotworów podstawy głowy i szyi oraz nowotworu płaskonabłonkowego skóry. Jest to szczególnie przydatne w przypadku raka skóry w trudnych obszarach, takich jak nos, usta, uszy i narządy moczowo-płciowe. Metodę tę wykorzystuje się także w przypadku dłoni i stóp, gdzie nie ma większych ilości tkanek. Jest też skuteczna w leczeniu złośliwych guzów (które zostały wcześniej usunięte i ponownie się pojawiły).

Lekarz powinien poinformować pacjenta, jak powinien się przygotować do operacji. Przynajmniej 1-2 tygodnie przed operacją pacjent nie powinien palić, ponieważ może to wpłynąć na gorsze gojenie rany. Nie powinno się też pić alkoholu przynajmniej tydzień przed zabiegiem, bo może to zwiększać krwawienie. Lekarze zalecają zwykle zjedzenie obfitego śniadania w dniu zabiegu i wzięcie wszystkich regularnie przyjmowanych leków. Pacjenci powinni przyjść w wygodnym ubraniu. Osoby z podwyższonym ryzykiem udaru, zawału serca, dusznicy bolesnej mogą przyjmować wszystkie leki wraz z lekami rozrzedzającymi krew. Zdrowe osoby nie powinny brać takich środków 7-14 dni przed operacją.

Procedura korzysta z zamrożonych skrawków skóry, które następnie są barwione i badane pod mikroskopem. Proces zamrażania pozwala na natychmiastowe badania całego marginesu tkanki guza i histologię (badanie mikroskopowe komórek). Jeśli komórki nowotworowe są widoczne pod mikroskopem, następna warstwa skóry jest usuwana i ponownie badana. Każda warstwa skóry, która została usunięta, nazywana jest poziomem. Jeśli komórki rakowe są już niewidoczne, to nazywa się je "czystymi" (nie ma więcej guza) i niepotrzebne są dodatkowe poziomy.

Poprzez usunięcie tylko chorej tkanki technika łączy bardzo wysoki odsetek wyleczeń z dobrą ochroną skóry normalnej. Gdy rak zostanie usunięty, chirurg wybiera najlepszą metodę opatrzenia rany. Chirurgia Mohsa jest specjalna, ponieważ pozwala na dokładne obejrzenie krawędzi każdej warstwy skóry pod mikroskopem, gdzie widoczne są bardzo małe komórki nowotworowe. W trakcie tradycyjnych operacji tylko 1-3% marginesu guza jest badanych, przez co nie cały guz może być usunięty.

Zabieg trwa od dwóch do siedmiu godzin, w zależności od wielkości i rodzaju raka, tego, ile warstw skóry musi być usuniętych. Jeśli pacjent jest uczulony na preparat znieczulający, operacja wywołuje w nim lęk i fobię. Poza tym, jeśli pacjent ma słabe zdrowie, nie jest dobrym kandydatem do tego zabiegu.

Ryzyko związane z operacją obejmuje krwawienie, sińce, infekcję rany, ból, pozostanie blizny, bliznowiec, odbarwienie skóry, uszkodzenie nerwów, reakcję alergiczną, ból, zapadnięcie blizny, otwarcie rany, potrzebę dalszego leczenia, rzadko śmierć.

Monika Miedzwiecka

Źródła

1. Leczenie raka podstawnokomórkowego
2. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H. Dermatologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3715-9
3. Noszczyk W., Chirurgia tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
4. Deptała A. Onkologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3225-3