Choroby, które brzydko pachną. Rozpoznasz je na odległość

W naszym ciele nieustannie trwają tysiące reakcji metabolicznych. Ich efekt – również zapach – może zdradzać wiele o naszym stanie zdrowia. Kiedy organizm funkcjonuje prawidłowo, wydzieliny (np. pot, mocz, oddech) nie mają intensywnej woni. Problem pojawia się, gdy zapach staje się ostry, kwaśny, słodkawy lub przypomina substancje chemiczne – może to być sygnał ostrzegawczy.

Zobacz także: Kobieta, która czuje zapach choroby

Nieprzyjemny zapach może być sygnałem rozwijającego się w organizmie stanu chorobowego. Poniższe schorzenia możemy rozpoznać po zapachu:

• cukrzyca – zapach przypominający aceton lub gnijące owoce może wskazywać na kwasicę ketonową, szczególnie niebezpieczną dla diabetyków;

• niewydolność nerek – ciało może pachnieć jak amoniak lub mocz, to efekt nagromadzenia toksyn we krwi;

• problemy z wątrobą – zapach przypominający zgniłe jaja, czosnek czy stęchliznę może świadczyć o niewydolności tego narządu;

• infekcje bakteryjne (np. pałeczką ropy błękitnej) – ciało może wydzielać zapach miodu lub jaśminu;

• trimetyloaminuria (zespół rybiego zapachu) – rzadkie zaburzenie metaboliczne objawiające się silną wonią przypominającą gnijącą rybę;

• tyrozynemia – rzadkie schorzenie genetyczne, którego objawem może być zapach gotowanej kapusty;

• nowotwór - np. przy raku szyjki macicy wydzielina z dróg rodnych może mieć nieprzyjemny "rybi" zapach.

Zobacz także: Zapach, który wskazuje na raka. Nie lekceważ

Nieprzyjemny zapach potu nie zawsze musi wynikać z choroby – czasem winna jest dieta, stres, nadwaga, zmiany hormonalne lub styl życia. Oto najczęstsze powody przykrego zapachu ciała, poza chorobami:

• nadmierna potliwość (hiperhydroza) – sprzyja namnażaniu bakterii, które rozkładają pot, tworząc intensywny zapach;

• dieta – czosnek, cebula, kapusta, czerwone mięso czy fast foody mogą intensyfikować woń ciała;

• hormony – dojrzewanie, menopauza, nadczynność tarczycy czy zaburzenia hormonalne wpływają na skład potu;

• stres – sytuacje emocjonalne nasilają pocenie się, zwłaszcza w okolicach dłoni i pach;

• używki i leki – alkohol, papierosy, niektóre antybiotyki i leki przeciwdepresyjne mogą zmieniać zapach skóry;

• nieodpowiednia higiena – zwłaszcza w miejscach o zwiększonej wilgotności (pachwiny, pachy, stopy).

Jeśli odczuwamy nieprzyjemny zapach ciała i podejrzewamy, że może on wynikać z choroby, to pierwszym krokiem w stronę rozwiązania problemu powinna być wizyta u lekarza. Należy wykonać podstawowe badania (morfologia, próby wątrobowe, glukoza, badanie moczu), a w razie potrzeby poszerzyć diagnostykę o USG jamy brzusznej czy konsultację z endokrynologiem.

Zanim jednak otrzymamy diagnozę lub gdy zapach nie jest bezpośrednim skutkiem konkretnego schorzenia, możemy zminimalizować rozprzestrzenianie się przykrej woni.

Przede wszystkim należy zadbać o higienę osobistą, codziennie lub kilka razy dziennie brać prysznic, zmieniać często ubrania i bieliznę, nosić przewiewne, naturalne tkaniny oraz stosować antyperspiranty lub blokery.

Wskazane jest unikanie przetworzonego jedzenia, fast foodów oraz posiłków bogatobiałkowych. Zamiast tego postawmy na błonnik i prebiotyki oraz duże ilości wody, co pomoże pozbyć się toksyn z ciała.

W celu zmniejszenia potliwości, dobrze sprawdzą się naturalne napoje jak napary z szałwii, skrzypu, melisy i pokrzywy.