Czyści jelita ze złogów. Efekt pojawi się szybciej, niż się spodziewasz

Kefir kozi dostarcza pełnowartościowe białko, które wspiera utrzymanie masy mięśniowej oraz uczucie sytości po posiłku. W porcji około 250 ml znajduje się zwykle:

• 8-9 g białka,
• wapń i fosfor, czyli minerały, które są potrzebne dla kości oraz pracy układu nerwowego,
• witaminę B2 i B12, czyli składniki niezbędne do przemian energetycznych organizmu.

Dzięki fermentacji kefir kozi jest naturalnym źródłem związków powstających podczas rozkładu mleka, a te z kolei mogą być łatwiej przyswajalne niż w świeżym mleku.

Kefir kozi różni się od krowiego przede wszystkim składem białek oraz tłuszczów, który ma przełożenie na pracę przewodu pokarmowego. W mleku kozim dominuje inny układ kazein, czyli białek mlecznych, który tworzy delikatniejszy skrzep w żołądku. Taki skrzep jest szybciej rozkładany enzymatycznie, czyli na mniejsze cząsteczki, choć nie u wszystkich prowadzi to do lepszej tolerancji.

Tłuszcz mleka koziego zawiera więcej krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, które są szybciej wchłaniane i wykorzystywane przez organizm. Kefir kozi ma też zwykle trochę inną gęstość, która wpływa na tempo i reakcję układu trawiennego.

Te różnice są odczuwalne, ale zależne od indywidualnej wrażliwości jelit oraz ogólnego stanu układu trawiennego.

Fermentacja kefiru koziego przebiega dość intensywnie, ponieważ uczestniczy w niej kilka grup bakterii kwasu mlekowego razem z drożdżami. W trakcie tego procesu powstają kwasy organiczne, niewielkie ilości dwutlenku węgla oraz związki bioaktywne, które wpływają na środowisko jelitowe. Taka kombinacja jest w stanie pobudzać perystaltykę, czyli rytmiczne ruchy jelit odpowiedzialne za przesuwanie zawartości pokarmowej. Pijąc regularnie kefir pozbędziemy się złogów i resztek pokarmowych.

U osób z wrażliwym przewodem pokarmowym reakcja może być szybsza, ponieważ jelita reagują na zmianę pH oraz obecność aktywnych mikroorganizmów. Warto zaznaczyć, że tempo tej reakcji często odzwierciedla aktualny stan jelit oraz ich zdolność przystosowania się do fermentowanych napojów mlecznych.

Kefir kozi zawiera mniej laktozy niż w przypadku świeżego mleka, ponieważ część cukru mlecznego zostaje rozłożona podczas fermentacji przez bakterie i drożdże. Nie należy tego odbierać w taki sposób, że produkt ten jest całkowicie bezlaktozowy. U osób z obniżoną aktywnością laktazy, czyli enzymu trawiącego laktozę, nawet niewielka ilość może spowodować solidne objawy jelitowe.

W kefirze kozim laktoza trafia do jelit razem z żywymi bakteriami i kwasami powstałymi w czasie fermentacji, więc może to zmieniać sposób, w jaki jelita na nią reagują. Taka kombinacja często jest lepiej tolerowana, ale u niektórych osób może przyspieszać pracę jelit i nasilać dyskomfort we wnętrzu brzucha. Reakcja nie wynika wyłącznie z samej ilości laktozy, lecz z jej połączenia z aktywną fermentacją. Największy wpływ na to ma jednak zdolność jelit do jej rozkładu.

Kefir kozi ma zwykle trochę wyższą kaloryczność niż kefir krowi, głównie ze względu na zawartość tłuszczu. W porcji około 250 ml dostarcza przeciętnie 140-170 kcal, przy czym większość energii pochodzi z tłuszczu oraz białka. Tłuszcz w kefirze kozim ma drobniejszą strukturę, więc wpływa na sposób opróżniania żołądka. U części osób żołądek poradzi sobie z nim sprawnie i bez uczucia ciężkości, ale u innych nawet umiarkowana ilość tego tłuszczu może wydłużać trawienie i powodować boleści.

Warto zwrócić też uwagę na tempo picia, ponieważ szybkie spożycie płynnego produktu ułatwia jego przechodzenie do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W takiej sytuacji nawet mała porcja jest w stanie spowodować nieprzyjemną reakcję ze strony układu trawiennego.

Kefir kozi wprowadza do diety żywe kultury bakterii, które przechodzą przez przewód pokarmowy i przez pewien czas wpływają na środowisko jelit. Nie oznacza to więc trwałej zmiany mikroflory, ponieważ większość bakterii z fermentowanych napojów nie rozgości się w jelitach na stałe. Ich obecność może jednak wpływać na aktywność już istniejących mikroorganizmów oraz na produkcję krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w jelicie grubym.

Zdarzają się przypadki, w których taka interakcja poprawia komfort trawienny, a w innych natomiast prowadzi do przejściowych objawów, takich jak wzdęcia lub zmiana rytmu wypróżnień. Reakcja zależy od zaplecza mikroflory, diety oraz częstotliwości spożycia kefiru.

Tu warto zaznaczyć, że indywidualne odczucia są powszechne, ale nauka nie potwierdza jednego, uniwersalnego ani najpopularniejszego efektu dla wszystkich.

Szybsza reakcja po kefirze kozim zwykle wynika z połączenia kilku czynników, a nie z jednego składnika. Czynniki wpływające na jelita:

• płynna forma, która szybko opuszcza żołądek i trafia do jelit, tym bardziej, gdy kefir jest wypity na pusty żołądek;
• aktywna fermentacja dostarcza kwasy organiczne i żywe bakterie, które mają predyspozycje do tego, by odczuwalnie pobudzać pracę przewodu pokarmowego u osób wrażliwych;
• porcja, ponieważ większa ilość wypita szybko zwiększa obciążenie trawienne;
• stan jelit, na przykład po antybiotykach albo przy diecie słabo opatrzonej błonnikiem również może przyspieszyć reakcję.

Organizm może zareagować szybciej, gdy jelita są wrażliwe lub osłabione, niezależnie od jakości samego kefiru koziego.

Kefir kozi jest dobrze tolerowany przy stabilnej pracy jelit oraz diecie, w której fermentowane produkty pojawiają się regularnie i w rozsądnych ilościach. W takich sytuacjach organizm zwykle radzi sobie z jego składem bez większych potyczek.

Więcej ostrożności wymaga sytuacja, gdy jelita są nad wyraz aktywne, na przykład przy skłonności do biegunek, w okresach nasilenia dolegliwości jelitowych albo przy nietolerancjach pokarmowych z niejasnym podłożem. Problemem jest też kumulacja fermentowanych produktów w ciągu dnia, nawet jeśli pojedyncze porcje są małe. Kefiru koziego lepiej nie oceniać przez pryzmat samego produktu, ponieważ należy brać pod uwagę stan przewodu pokarmowego i częstotliwość jego spożycia.

Kefir kozi nie działa na jelita w jeden, przewidywalny sposób. U jednych jest korzystnym elementem diety, a u innych szybko ujawnia słabe strony przewodu pokarmowego. Różnice wynikają z fermentacji, składu oraz aktualnego stanu jelit, a nie z samej jakości produktu. Sprawdzenie reakcji organizmu po małych porcjach daje szansę na lepszą ocenę tego, jak kefir kozi odnajdzie się w codziennej diecie.

Źródła:

1. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7573072/
2. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3833126/
3. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6769690/