Deslodyna - skład, działanie, dawkowanie, skutki uboczne

Deslodyna to lek przeciwhistaminowy o działaniu przeciwalergicznym. Substancją czynną jest desloratadyna, główny czynny metabolit loratadyny. Obydwie substancje są antagonistami histaminy wywołującej objawy alergiczne.

Deslodyna wybiórczo blokuje obwodowe receptory histaminowe typu 1 (H1). Jak działa Deslodyna? Preparat łagodzi objawy związane z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i pokrzywką, takie jak:

• kichanie,
• wyciek z nosa,
• obrzęk i świąd błon śluzowych,
• łzawienie i zaczerwienienie oczu,
• pokrzywka.

Co ważne, Deslodyna to lek przeciwhistaminowy II generacji. Oznacza to, że w odróżnieniu od leków I generacji, preparat stosowany w zalecanych dawkach nie działa uspokajająco, ponieważ nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy.

Preparat ma postać roztworu doustnego, a lek przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłku. Do opakowania dołączona jest strzykawka dozująca. Dawkę i częstotliwość stosowania leku ustala lekarz. Najczęściej podaje się go:

• u dzieci pomiędzy 1.a 5. rokiem życia: 1,25 mg (2,5 ml) 1 raz na dobę,
• u dzieci 6.–11. roku życia: 2,5 mg (5 ml) 1 raz na dobę,
• u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia: 5 mg (10 ml) 1 raz na dobę.

Desloratadyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Jej maksymalne stężenie we krwi obserwuje się po około 3 godzinach. Działanie leku utrzymuje się dłużej niż 24 godziny.

Nie należy przekraczać zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększa to skuteczności działania leku, a może szkodzić zdrowiu. Jak długo stosuje się lek Deslodyna? Przy okresowym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa, czyli gdy objawy występują krócej niż 4 dni w tygodniu lub krócej niż przez 4 tygodnie, należy przerwać leczenie po ustąpieniu objawów, a wznowić gdy pojawią się ponownie.

Przy przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa, czyli gdy objawy występują przez 4 lub więcej dni w tygodniu i przez dłużej niż 4 tygodnie, możliwe jest kontynuowanie leczenia w okresie narażenia na alergen.

Z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności działania preparatu, Deslodyny nie należy stosować u dzieci w 1. roku życia. Nie zaleca się również zażywania go przez ciężarne i kobiety karmiące piersią.

Nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go zażywać. Przeciwwskazaniami jest uczulenie na desloratadynę lub jakikolwiek składnik preparatu. Nie mogą go używać osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, ze względu na obecność sorbitolu.

Należy wiedzieć, że każdy mililitr roztworu doustnego zawiera nie tylko 0,5 mg desloratadyny, ale i sorbitol (E 420) - 103 mg/ml (substancja pomocnicza o znanym działaniu). Z kolei jedna tabletka powlekana Deslodyny zawiera 5 mg desloratadyny i izomalt.

Czasem przed zastosowaniem Deslodyny należy wykonać badania laboratoryjne czy alergiczne testy skórne. Wskazaniem są niektóre choroby, na przykład zaburzenia czynności nerek czy ciężka niewydolność nerek oraz okoliczności zdrowotne.

U dzieci do 2. roku życia należy upewnić się, że zapalenie błony śluzowej nosa na pewno ma charakter alergiczny. Ponieważ nie poznano dotychczas enzymu odpowiedzialnego za metabolizm desloratadyny, nie można wykluczyć jego interakcji z innymi lekami.

Dlatego ważne jest, by poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, także tych, które można kupić bez recepty.

Deslodyna, jak każdy lek, może powodować skutki uboczne. Nie występują one u wszystkich. Mogą pojawić się:

• bóle i zawroty głowy,
• senność,
• bezsenność,
• pobudzenie psychoruchowe,
• zmęczenie,
• suchość w ustach,
• drgawki,
• omamy,
• zwiększenie częstotliwości rytmu serca,
• kołatanie serca,
• nudności,
• wymioty,
• bóle brzucha,
• biegunka,
• niestrawność,
• zaburzenia czynności wątroby,
• zwiększenie stężenia bilirubiny,
• zapalenie wątroby,
• bóle mięśni,
• wysypka,
• pokrzywka,
• świąd,
• reakcje anafilaktyczne.

Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z treścią dołączonej do niego ulotki, ponieważ zawiera ona wiele ważnych informacji. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku trzeba zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki