Wyrywanie zęba - przyczyny, przygotowanie do zabiegu, postępowanie po zabiegu

Kiedy wyrywanie zębów?

• Ciasna jama ustna – czasami specjaliści muszą wyrwać zęby, aby przygotować jamę ustną do zabiegów ortodontycznych korygujących wady zgryzu. Zęby mogą być za duże, nie mieszczą się w jamie ustnej i ekstrakcja zęba jest wtedy koniecznością.
• Infekcja – jeśli próchnica zaatakowała miazgę zęba, która jest unerwiona i ukrwiona, bakterie występujące w jamie ustnej mogą łatwiej ją zaatakować i przyczynić się do powstania stanu zapalnego. Jeśli zapalenie jest tak silne, że antybiotyki nie przynoszą ulgi, dentysta może zalecić usunięcie zęba. Czasami zdarza się tak, że nawet samo ryzyko powstania infekcji jest powodem do ekstrakcji zęba, np. gdy układ odpornościowy jest osłabiony chemioterapią lub pacjentowi przeszczepiono organ. Przed zabiegiem chemioterapii należy usunąć wszystkie zęby, które są niewyleczone lub były leczone- stanowią one potencjalne ryzyko rozwoju zakażenia, a pacjent będąc w stanie immunosupresji nie jest w stanie opanować tego zakażenia.
• Choroba dziąseł – infekcja tkanek i kości otaczających ząb może spowodować jego poluzowanie i chwianie się, czasami w takim przypadku dentysta wykonuje ekstrakcję zęba.

Należy koniecznie poinformować dentystę lub ortodontę o:

• Uszkodzonych lub sztucznych zastawkach serca.
• Wrodzonych wadach serca.
• Chorobach osłabiających układ odpornościowy.
• Chorobach wątroby.
• Protezach stawów, np. wstawionym stawie biodrowym.
• Bakteryjnym zapaleniu wsierdzia.

Zabieg wykonywany jest przez dentystę lub ortodontę. Przed wyrywaniem zęba osoba przeprowadzająca zabieg podaje zastrzyk znieczulający miejsce, z którego zostanie usunięty ząb. Jeśli dentysta musi wyrwać więcej niż jeden ząb lub ząb jest wrośnięty, może on podać mocniejsze znieczulenie ogólne. Przy zabiegu ekstrakcji zęba wrośnietego, stomatologia estetyczna zaleca wycięcie fragmentu tkanki dziąseł lub tkanki kostnej, która blokuje ząb. Specjalista chwyta ząb kleszczami i próbuje delikatnie go rozkołysać oraz oddzielić od kości szczęki i więzadeł. Czasami ząb jest tak trudny do usunięcia, że wyrywa się go w kawałkach. Po wyrwaniu dentysta poprosi pacjenta o zagryzienie zamocowanej gazy, by zatamować krwawienie. Czasami po zabiegu konieczne jest założenie szwów na dziąsłach.

• Reimplantacja zęba
• Ból zęba - przyczyny, leczenie i profilaktyka
• Profilaktyka próchnicy
• Wszczepienie implantu zęba

Pełna regeneracja po takim zabiegu zazwyczaj trwa około paru dni. Aby przyspieszyć ten proces i zapobiec nadmiernym bólom można:

• Brać środki przeciwbólowe
• Przyłożyć do obolałego miejsca lód na około 10 minut.
• Odpoczywać przez przynajmniej 24 godziny po wyrwaniu zęba.
• Po 24 godzinach od zabiegu jamę ustną przepłukać ciepłą woda z odrobiną soli.
• Zrezygnować z picia przez słomkę, żucia gumy oraz palenia.
• Jeść płynne pokarmy (np. zupy przecierowe) i zrezygnować z intensywnego gryzienia.
• Dbać o odpowiednią higienę jamy ustnej. Dokładnie myć zęby, dziąsła i język szczoteczką, lecz omijać miejsce po wyrwanym zębie.

Nalezy skonsultować się z dentystą, jeśli obserwuje się objawy infekcji (np. gorączka, dreszcze) oraz mdłości i wymioty, miejsce po wyrwanym zębie robi się coraz bardziej czerwone i spuchnięte, występuje kaszel, płytki oddech i bóle w klatce piersiowej.

Źródła

1. Przyczyny usuwania zębów stałych u mieszkańców Warszawy i okolic - badanie porównawcze
2. Knuchalska-Karwan Z. Stomatologia wieku podeszłego, Czelej, Lublin 2009, ISBN 978-83-7563-062-6
3. Malamed S. Stany nagłe w gabinecie stomatologicznym, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-75-2
4. Bain C.A. Planowanie leczenia stomatologicznego, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-14-0