Erytrofobia - przyczyny, leczenie, relaks
Jest sporo osób, które obawiają się kontaktów z innymi ludźmi. Każde spojrzenie wywołuje w nich panikę i lęk. Takie zachowanie zaliczane jest do fobii społecznych. Jedną z nich jest erytrofobia, czyli lęk przed publicznym wystąpieniem). Jest on tak silny, że na twarzy wywołuje rumieniec. Pojawia się on także w okolicach dekoltu, ale również na dłoniach. Osoba, którą to spotyka ma obawy przed publicznym wystąpieniem, gdyż lęka się takiej reakcji swojego organizmu, czyli zaczerwienienia. Erytrofobia powoduje, że osoby z tą przypadłością unikają kontaktów z innymi, rozmów, konfrontacji i wyrażania w grupie swojej opinii. Pogaduszki w pracy, spotkania towarzyskie, czy też wywołanie do tablicy w szkole, to prawdziwa udręka dla cierpiących na erytrofobię.
W tym artykule:
Jakie przyczyny wywołują erytrofobię?
Erytrofobia ma swoje podłoże w czynnikach ewolucyjnych. Pojawianie się zaczerwienienia na ciele wynika z tego, że kiedyś nasi praprzodkowie w ten sposób komunikowali swoim wrogom gotowość do walki. Teraz jednak to nieco zostało odwrócone i rumieńce nie oznaczają chęci do konfrontacji, ale obawę przed kontaktami z innymi. To wyraz onieśmielenia i lęku przed oceną innych. Co gorsza namawianie, czy wręcz przymuszanie do śmiałości może przynieść wręcz odwrotny skutek. Dlatego jeśli zauważymy u dziecka wręcz paniczny lęk przed publicznym występem, to należy bardzo ostrożnie w tym przypadku postępować, ponieważ może to być erytrofobia. Jednak nie tylko dzieci i młodzież dotyczy ten problem.
Erytrofobia może też objawić się u dorosłych, którzy już nie wierzą we własne możliwości, a myśl o skrytykowaniu przez innych jest dla nich nie do zniesienia. Najpierw obawiają się takich sytuacji, co powoduje zaczerwienie. Później lęk wywołuje już sama myśl o pojawieniu się rumieńca.
Sposoby leczania erytrofobii
Lęk przed oceną innych i publicznym wystąpieniem jest silny, ale można sobie poradzić z erytrofobią. Najważniejsze to jest zdać sobie sprawę z tego, że ma się problem i co istotniejsze, że chce się z nim uporać. Ważne jest, by skontaktować się z psychologiem, który powie nam, że mamy do czynienia z fobią. Określi również jak sobie radzić, a może nawet skieruje do tzw. grupy wsparcia, gdzie spotkamy inne osoby z tą przypadłością.
Erytrofobia może być wywołana niewłaściwym działaniem układu współczulnego. Wtedy też należy zastosować farmaceutyki tzw. Beta-blokery. Przy cięższej formie erytrofobii trzeba będzie skorzystać z psychoterapii. Specjalista będzie miał na celu podnieść własną samoocenę chorego. Poza tym poda metody, które pomogą w sytuacjach kryzysowych i pokażą jak radzić sobie przebywając z innymi. Czasami przy erytrofobii stosuje się też farmaceutyki z rodzaju depresantów.
W przypadku bardzo ciężkich przypadków erytrofobii, gdy wszystkie inne metody psychoterapeutyczne zawiodą, można zastosować zabiegi operacyjne. Polegają one na zablokowaniu fragmentu nerwu współczulnego, który odpowiada za występowanie rumieńców lub założenie na nerw klamry. W pierwszym przypadku efektem ubocznym będzie nadmierne pocenie się.
To musisz wiedzieć
Wyciszenie i relaks sposobem walki z dolegliwością wywołaną przez panikę i lęk
Bardzo dobrymi metodami, które pozwalają poradzić sobie z takimi dolegliwościami jak erytrofobia są treningi polegające na wyciszeniu. W ciszy i spokoju można medytować powtarzając mantrę. Przy erytrofobii warto także ćwiczyć jogę, co pozwoli na odprężenie. Można także wprowadzić się w stan przypominający hipnozę. Natomiast Tai-Chi dzięki pracy nad oddechem pozwoli na zachowanie równowag. Chory na erytrofobię czuje ulgę i wewnętrzny spokój. Ćwicząc w ten sposób zmniejsza się ciśnienie, co w konsekwencji powoduje ustępowania zaczerwienienia.
Świetne dla osób z erytrofobią są też wszelkie formy relaksu, takie jak masaże zwykłe i wodne. Warto też, aby chory miał możliwość np podczas grup wsparcia wyrażać swoje emocje, co pozwoli na rozładowanie napięcia. Ważne jest także wsparcie przyjaciół i rodziny dla osoby z erytrofobią.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
