Stłuszczenie wątroby prowadzi do cukrzycy. Naukowcy odkryli, jak wpłynąć na poziom insuliny we krwi

U podłoża cukrzycy typu 2., podobnie jak niealkoholowego stłuszczenia wątroby (NAFD), często leży nadwaga, a nawet otyłość. Według amerykańskiego Centers for Disease Control and Prevention (CDC) aż 89 proc. chorych na cukrzycę boryka się z nadwagą. Z kolei ok. 70 proc. cukrzyków boryka się nie tylko z tym problemem, ale też z NAFD.

Stąd naukowcy mieli świadomość związku pomiędzy stłuszczeniem wątroby a wystąpieniem cukrzycy typu 2., jednak dotychczas nie do końca jasne było z czego ten związek wynika.

Amerykańscy naukowcy z University of Arizona, Washington University w St. Louis, University of Pennsylvania i Northwestern University przeprowadzili badania mające wskazać związek między tłuszczem w wątrobie a homeostazą glukozy we krwi, czyli równowagą pomiędzy insuliną a glukozą.

Insulina, a raczej brak wrażliwości na nią, prowadzi do insulinooporności, która z kolei jest problemem chorych na cukrzycę. Tymczasem amerykańscy badacze odkryli, że jest sposób, by zwiększyć wrażliwość na insulinę.

Wystarczy ograniczyć wytwarzanie w wątrobie neuroprzekaźnika GABA.

GABA, czyli kwas gamma-aminomasłowy, to jeden z najważniejszych neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym o działaniu hamującym. Oznacza to, że zmniejsza pobudliwość komórek nerwowych.

GABA ma bezpośredni wpływ na pracę mózgu, ale jest też nieodzowny do funkcjonowania innych struktur organizmu. Między innymi trzustki, ale znajduje się też w nerkach, płucach i wątrobie.

Opublikowane w "Cell Reports" badanie wskazuje, że otyłość, prowadząca do NAFD zwiększa wydzielanie neuroprzekaźnika GABA, a z kolei ten ma negatywny wpływ na homeostazę glukozy.

Enzym zwany transaminazą GABA (GABA-T), zdaniem badaczy, jest kluczem do produkcji GABA w wątrobie. To ustalenie z kolei naprowadziło naukowców na inny trop. Zastosowanie O-siarczanu etanoloaminy (EOS) i wigabatryny, leków hamujących aktywność GABA-T, oraz tzw. terapii antysensownej (ASO) pozwoliło na ograniczenie aktywności GABA-T.

To z kolei zwiększyło wrażliwość na insulinę już po kilku dniach, a po siedmiu tygodniach kuracji badane myszy zmniejszyły swą masę ciała o ok. 20 proc.

Co istotne pozytywne rezultaty terapii odnosiły się tylko do tych zwierząt, które były otyłe – myszy o prawidłowej masie ciała miały niski poziom GABA w wątrobie. Stąd też leczenie nie miało żadnego wpływu na poziom insuliny czy glukozy we krwi, nie spowodowało też żadnych zmian w masie ciała gryzoni.

Badanie na myszach to dopiero początek długiej drogi do skutecznego leczenia cukrzycy typu 2., jednak dają nadzieję na opracowanie w przyszłości inhibitorów GABA, mogących przysłużyć się chorym.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl