Guzki – Heberdena, śpiewacze, włókniaki, torbiele, mięśniaki

Guzki Heberdena posiadają twardą strukturę. Pojawiają się w okolicach stawów, które zmieniają się na skutek zwyrodnienia lub stanów zapalnych. Guzki Heberdena nazywa się również guzkami reumatoidalnymi. Są niebolesne. Pojawiają się w stawach łokciowych, barkowych, stawach dłoni i w stawach kręgosłupa. Jeżeli dojdzie do zapalenia stawów, guzki Heberdena mogą pojawić się w narządach wewnętrznych – nerkach, płucach, sercu lub ścianach naczyń. Guzki Heberdena nie zagrażają życiu, ale mogą uszkodzić funkcjonowanie narządów. Guzki reumatoidalne można usunąć tylko operacyjnie. Większe guzki mogą objawiać się neurologicznie poprzez niedowłady.

Guzki śpiewacze nazywa się guzkami głosowymi. Pojawiają się symetrycznie i jest to jedna z form przerostowego i przewlekłego zapalenia krtani. Przyczyną guzków śpiewaczych jest nadużywanie głosu. Najczęstszym miejscem pojawienia się guzków głosowych są fałdy głosowe. Częściej występują u kobiet, ze względu na emitowanie dźwięków o wyższej częstotliwości. Pierwszym objawem pojawienia się guzków śpiewaczych jest chrypa, załamujący się głos oraz szybsze, niż zwykle, męczenie podczas mówienia.

Guzki głosowe w początkowej fazie są miękkie i jeżeli oszczędzamy głos, mogą się całkowicie cofnąć. Przy zaniedbaniu głosu, guzki śpiewacze stają się bardziej twarde i większe. Wówczas pozbyć się ich można tylko operacyjnie.

Wyróżnia się włókniaki miękkie i włókniaki twarde. Do tych pierwszych zalicza się włókniaki starcze, polipy włóknistonałonkowe i acrochordony. Najczęściej włókniaki mają kolor skóry lub są w kolorze brązu  i posiadają szypułkowatą formę. Guzki mają od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Pojawiają się u osób chorych na cukrzycę, otyłych, z zaburzeniem endokrynologicznym, a także u kobiet w ciąży. Najczęściej guzki tego rodzaju występują w okolicach szyi, pod pachami, w pachwinach oraz przy sutkach. Włókniaki miękkie można usunąć skalpelem, laserem lub nożem elektrycznym.

Włókniaki twarde mają najczęściej formę płaskowyniosłych guzków lub tarczy w kolorze czerwonym, brązowym lub sinym. Pojawiają się pojedynczo. Włókniaki twarde pojawiają się najczęściej na tułowiu i na nogach. Usunięcie włókniaków twardych jest możliwe jedynie przez wycięcie chirurgiczne guzka.

Torbiele mają postać elastycznych guzków wypełnionych płynem. Przy dotykaniu można wyczuć torbiele pod skórą – szczególnie guzki torbielowe zlokalizowane w piersiach. Mają okrągły kształt, są miękkie i wyraźnie czuć jak się przesuwają. Pojawienie się każdej torbieli należy szczegółowo zbadać poprzez wykonanie biopsji, jak i badanie USG. Należy w ten sposób wykluczyć, że zgromadzony wewnątrz guzka płyn nie zawiera komórek nowotworowych. Torbiele w piersiach mogą sprzyjać pojawienie się nowotworów, dlatego lepiej usuwać zlokalizowane w tych miejscach guzki.

Torbiele mogą pojawiać się również na jajnikach. Powstałe tam guzki mają wielkość orzecha włoskiego, ale niekiedy również melona. Nie każdy torbiel wymaga leczenia. Każdy guzek jednak należy obserwować i badać. Guzki torbielowe o większych rozmiarach mogą uciskać narządy w jamie brzusznej, co powoduje ból, parcie na pęcherz, częste oddawanie moczu, zgagę i wzdęcia. Wówczas lekarz może zdecydować o ich usunięciu.

 Mięśniaki mają formę łagodnych guzków wielkości ziarnka grochu. Niekiedy jednak również mięśniaki mogą mieć wielkość melona. Większe mięśniaki macicy należy usuwać. Guzki, takie jak mięśniaki, powstają u kobiet wrażliwych na estrogeny. Rosną tym większe, im więcej w organizmie estrogenów. Skłonność do mięśniaków jest dziedziczna. Większe guzki odczuwalne są w formie bólów w podbrzuszu. Objawem pojawienia się mięśniaków może być obfite miesiączkowanie oraz pojawienie się plamienia w ciągu cyklu, jak również mogą pojawić się problemy z zajściem w ciążę. Duże mięśniaki, które wywołują bardzo obfite krwawienie podczas miesiączki, jak również odczuwalny jest silny ból, należy usunąć operacyjnie.