Hipokryta - dlaczego tak się zachowuje i jakie korzyści czerpie?

Określenie hipokryta wywodzi się od greckiego hypokrisis, które oznacza udawanie. To osoba, która potrafi publicznie krytykować i pouczać osoby, które nie żyją zgodnie z głoszonymi wartościami.

Sam jednak często nie przestrzega swoich zasad, a poglądy zmienia w zależności od odbiorcy. Z tego względu hipokryta może być uznawany za katolika i ateistę, wyznawcę poglądów prawicowych i lewicowych, sportowca i osobę, która nie lubi aktywności fizycznej.

Powodem jest chęć zdobycia sympatii i dużego grona znajomych. Jednocześnie hipokryta lubi wytykać ludziom błędy, niespełnione obietnice i niewłaściwe działania.

Sam daje wrażenie osoby szlachetnej, która zawsze postępuje dobrze. To są jedynie pozory, ponieważ hipokryta często kłamie i przekracza granice, ale nigdy się do tego nie przyzna.

Na pierwszy rzut oka rozpoznanie hipokryty może to być trudne, ale dokładna obserwacja powinna to ułatwić. Hipokrycie zależy na przedstawieniu siebie w jak najlepszym świetle.

Inaczej może zachowywać się w pracy, wśród znajomych, a zupełnie odmiennie w domu. Może twierdzić, że uprawia sport, zdrowo się odżywia i chodzi na basen, a tak naprawdę tego nie robi.

Hipokryta w pracy może działać ekologicznie - wyłączać światła i urządzenia, wykorzystywać niepotrzebne opakowania, a papier zapisywać po dwóch stronach.

Natomiast w domu nie zwracać uwagi na wodę lejącą się z kranu i korzystać z foliowych reklamówek, które nie mają nic wspólnego z dbaniem o środowisko.

Jego słowa nie idą w parze z postępowaniem. Hipokryta potępia zdradę, a sam ma kochankę, krytykuje płacenie za przedszkole, a sam próbuje zapisać dziecko do prywatnej placówki.

Jednocześnie hipokryci potrafią wypomnieć znajomym niewłaściwe zachowanie i nie odzywać się do nich przez kilka dni. Co ciekawe, nie pozwolą na oskarżenia pod swoim adresem.

Natychmiast zaczną wypierać się swoich słów, opowiadać coraz bardziej fałszywe historie lub przywoływać sytuacje, które sprawią że ich kłamstwo zmieni się w niewinne nieporozumienie.

Hipokryta lubi udawać ofiarę i tworzyć bajki o nieszczęśliwym dzieciństwie czy miłości. Jednocześnie traktuje innych jak dzieci i osoby niestabilne emocjonalnie. Rozmowa z hipokrytą sprawia, że czujesz się gorszy, głupszy i niedoinformowany.

Twoje pomysły i poglądy są zabawne lub nie warte uwagi. Hipokryta uwielbia plotki, które częste ubarwia na swoją korzyść i rozpowszechnia dalej. Nie przyzna się do swojej winy lub niewiedzy, więcej czasu poświęci na zatuszowanie swojego zachowania niż na jego poprawę.

Hipokryta jest dwulicowy i fałszywy, a jego zachowanie byłoby skrytykowane przez wiele osób. Należy wiedzieć, że szuka poklasku, sukcesu, uznania i sympatii. Chce zjednać sobie znajomych, nawet jeżeli to chwilowe.

Wszystko potrafi wykorzystać na swoją korzyść i ułatwić sobie tym samym osiągnięcie sukcesu. Mówi to co będzie odpowiednie w danej chwili, a zachowanie dostosowuje do sytuacji.

Hipokryta unika konfliktów i prowadzi wygodne życie, nawet jeżeli jego czyny przekreślają zasady moralne. Jest lubiany, ponieważ daje wrażenie człowieka z zasadami, który potrafi żyć w zgodzie ze sobą.

Dzięki temu potrafi zdobyć przychylność osób wysoko postawionych. Łatwiej osiągnąć mu awans, zarabiać więcej i piąć się po szczeblach kariery.

Walka z hipokryzją nie jest łatwa, ponieważ przeciwnik jest fałszywy, obłudny i nieszczery. Nie łatwo go rozpoznać i zrozumieć jego zachowanie. Z jednej strony jest czarujący, uprzejmy i ma bardzo podobne poglądy do Twoim.

Dopiero po pewnym czasie okazuje się, że zachowuje się zupełnie inaczej, a koleżance przedstawił odmienne poglądy i zainteresowania. Hipokryta powinien spotykać się z psychoterapeutą, ale zaproponowanie terapii nigdy nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Hipokryta wierzy, że postępuje właściwie, nie widzi swoich błędów i nie chce się zmieniać. W takiej sytuacji najlepiej unikać kontaktu z taką osobą i nie wchodzić jej w drogę.