Irygacje pochwy - zastosowanie, zalecenia, przeciwwskazania do zabiegu

Kobiety stosują irygację, ponieważ wierzą, że przynoszą one dużo korzyści. W rzeczywistości jednak mogą spowodować więcej złego niż dobrego, a ich zalety często są nieprawdziwe. Popularne powody ich stosowania to: oczyszczenie pochwy, usunięcie krwi po miesiączce, by pozbyć się brzydkiego zapachu z pochwy, by uniknąć chorób przenoszonych drogą płciową, by zapobiec ciąży.

Większość lekarzy z American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) zaleca, aby kobiety nie stosowały irygacji. Zdrowa pochwa zawiera pewne bakterie i inne organizmy, które tworzą florę bakteryjną. Prawidłowo funkcjonująca pochwa utrzymuje niski poziom flory bakteryjnej. Irygacja może zakłócić tę delikatną równowagę i czynić kobietę bardziej podatną na infekcje pochwy. Poza tym irygacje mogą rozprzestrzenić infekcję do macicy, jajowodów i jajników.

Badania pokazały, że kobiety wykonujące irygacje pochwy mają więcej problemów ze zdrowiem. Nie wiadomo dlaczego tak się dzieje. Może po prostu irygacje stosują kobiety bardziej podatne na infekcje.

Problemy zdrowotne związane z irygacjami to infekcje, bakteryjne infekcje pochwy, choroby przenoszone drogą płciową, choroby zapalne narządów miednicy (mogą prowadzić do niepłodności). Poza tym problemy te prowadzą do powikłań w czasie ciąży.

Nie należy czyścić pochwy za pomocą irygacji, narząd najlepiej sam się oczyści z krwi, nasienia, upławów. Poza tym nawet zdrowa pochwa może mieć lekko nieprzyjemny zapach. Regularne mycie narządów płciowych wodą i mydłem wystarczy. Lekarze zalecają także unikanie tamponów, podkładek, pudrów i sprayów.

Jeśli pojawi się brzydki zapach, zielono-żółte upławy, swędzenie, ból podczas oddawania moczu lub stosunku, zaczerwienienie, opuchnięcie, uczucie pieczenia nie należy wykonywać irygacji – mogą tylko pogłębić problem. Należy wtedy zgłosić się do lekarza. Trzeba podkreślić, że wykonanie irygacji po stosunku nie zapobiega chorobom przenoszonym drogą płciową. By nie zarazić się chorobą weneryczną, należy stosować prezerwatywy, unikać kontaktu z uszkodzonymi narządami, zapobiegać wymianie spermy, krwi, wydzieliny płciowej.

Irygacje nie zapobiegają także ciąży – nie można ich traktować jako środek antykoncepcyjny, bo nim nie są! Irygacje mogą także utrudnić zajście w ciążę i podnoszą ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej.

Jeżeli lekarz zaleci wykonywanie irygacji pochwy, należy ściśle stosować się do jego zaleceń. W przypadku, gdy kupujemy gotowy roztwór najlepiej wykonywać irygację pod prysznicem lub w wannie. Następnie przy pomocy irygatora wprowadzić jego końcówkę głęboko do pochwy, w miarę możliwości najgłębiej jak to możliwe i opróżnić zawartość irygatora. Następnie należy delikatnie wyjąć irygator oraz osuszyć intymne miejsca ruchem od przodu do tyłu tak, by nie zabrudzić bakteriami znajdującymi się wokół odbytu ujścia pochwy.

Źródła

1. Wytyczne postępowania w bakteryjnej waginozie
2. Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9
3. Słomko Z. Ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3153-9
4. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X