Jabłka na długowieczność. Trzy odmiany dla seniorów

Jabłka łatwo włączyć do codziennego jadłospisu. Są dostępne przez cały rok, nadają się do jedzenia na surowo, pieczenia, duszenia oraz przygotowywania musów. Co jednak ważne, dostarczają wielu cennych witamin, składników mineralnych i związków roślinnych, które mogą wspierać organizm w okresie starzenia.

Szczególnie ważne są zawarte w jabłkach pektyny, czyli rozpuszczalna frakcja błonnika. Z wiekiem perystaltyka jelit często słabnie, co sprzyja zaparciom, wzdęciom i uczuciu ciężkości. Pektyny pomagają regulować rytm wypróżnień, wspierają rozwój korzystnych bakterii jelitowych i mogą ograniczać wchłanianie cholesterolu z przewodu pokarmowego.

Jabłka są również źródłem polifenoli, w tym flawonoidów. Związki te wykazują działanie przeciwutleniające, dzięki czemu pomagają chronić komórki przed stresem oksydacyjnym. To jeden z procesów, które wiążą się ze starzeniem organizmu oraz rozwojem chorób przewlekłych. – Wiele badań wykazało, że jedzenie większej ilości owoców może obniżyć ryzyko zawału serca, udaru mózgu lub śmierci z powodu choroby cholesterolowej – powiedział kardiolog David Min w rozmowie z Eating Well.

Regularne spożywanie owoców jest jednym z elementów diety korzystnej dla układu krążenia. Obecne w jabłkach przeciwutleniacze mogą ograniczać utlenianie cholesterolu LDL. Proces ten ma znaczenie dla powstawania blaszki miażdżycowej i stopniowego zwężania naczyń krwionośnych. Jabłka dostarczają również potasu, który uczestniczy w regulowaniu ciśnienia tętniczego oraz wspiera prawidłową pracę mięśni, w tym mięśnia sercowego. Nie są oczywiście zamiennikiem leczenia nadciśnienia czy zaburzeń lipidowych, ale mogą stanowić wartościowy składnik codziennego jadłospisu.

Ich kolejną zaletą jest stosunkowo niski indeks glikemiczny. Błonnik spowalnia wchłanianie cukrów, dlatego całe jabłko jest lepszym wyborem niż sok. Osoby z cukrzycą nadal powinny jednak kontrolować wielkość porcji i uwzględniać owoce w dziennym bilansie węglowodanów.

Szara reneta to stara odmiana o kwaśnym, lekko korzennym smaku i charakterystycznej, szorstkiej skórce. Wyróżnia się wysoką zawartością pektyn oraz kwasów organicznych. Może być dobrym wyborem dla seniorów ze skłonnością do zaparć i spowolnioną pracą jelit. Dzięki dużej ilości błonnika wspiera przesuwanie treści pokarmowej i pomaga utrzymać regularność wypróżnień.

Renetę można jeść na surowo, ale dobrze sprawdza się również po upieczeniu. W takiej formie jest delikatniejsza dla przewodu pokarmowego i może być lepiej tolerowana przez osoby mające problemy z gryzieniem, wrażliwe jelita albo dolegliwości żołądkowe.

Odmiana zawiera także florydzynę, związek należący do polifenoli. Bada się jej możliwy wpływ na gospodarkę glukozową, jednak obecność tej substancji nie oznacza, że jabłko może zastąpić leczenie cukrzycy lub otyłości.

Idared ma czerwono wybarwioną skórkę i soczysty, lekko kwaśny miąższ. Wśród popularnych odmian jest ceniony ze względu na stosunkowo dużą zawartość związków przeciwutleniających. Polifenole pomagają neutralizować nadmiar wolnych rodników i mogą wspierać kondycję ścian naczyń krwionośnych. Dieta bogata w warzywa i owoce wiąże się także z lepszą kontrolą ciśnienia oraz mniejszym ryzykiem rozwoju wielu chorób przewlekłych.

Idared najlepiej jeść na surowo, ponieważ w tej postaci zachowuje najwięcej witamin i przeciwutleniaczy. Można go również dodawać do owsianki, jogurtu naturalnego albo sałatki.

Antonówka ma wyraźnie kwaśny smak i intensywny aromat. W porównaniu z wieloma współczesnymi odmianami deserowymi zawiera mniej cukrów prostych, a więcej kwasów organicznych i związków przeciwutleniających.

Może być odpowiednim wyborem dla seniorów, którzy kontrolują masę ciała, mają zespół metaboliczny lub muszą zwracać szczególną uwagę na ilość cukrów w diecie. Nie oznacza to jednak, że można spożywać ją bez ograniczeń przy cukrzycy.

Antonówka dobrze nadaje się do przygotowania musu, przecieru, kompotu bez dodatku cukru lub pieczonego deseru. Obróbka termiczna zmniejsza zawartość części witamin, ale nie usuwa całkowicie błonnika i pektyn.

Znaczna część błonnika i polifenoli znajduje się w skórce, dlatego zdrowe osoby powinny w miarę możliwości jeść dokładnie umyte jabłka bez obierania. Przed spożyciem owoc należy starannie opłukać pod bieżącą wodą i przetrzeć.

Obranie jabłka może być wskazane u seniorów, którzy mają trudności z gryzieniem lub połykaniem, cierpią na choroby przewodu pokarmowego albo stosują dietę lekkostrawną. W takich przypadkach najlepiej wybierać owoce gotowane, duszone lub pieczone.

Źródła:

• WP abZdrowie
• Teraz Gotuje