Jabłko rano czy wieczorem? Pora ma większe znaczenie, niż ci się zdaje

Jabłka w dużej części składają się z wody, pomagają nawodnić organizm i mogą być idealną, lekką przekąską między głównymi posiłkami. Dostarczają także naturalnych cukrów, przede wszystkim fruktozy i glukozy, a także błonnika pokarmowego.

Szczególnie cenna jest pektyna, czyli rozpuszczalna frakcja błonnika. Wspiera pracę jelit, pomaga przedłużyć uczucie sytości i spowalnia wchłanianie cukrów. W owocach obecne są również polifenole o działaniu przeciwutleniającym oraz witamina C, choć jej ilość zależy m.in. od odmiany i warunków przechowywania.

Zjedzone w pierwszej części dnia jabłko dostarcza łatwo dostępnych węglowodanów, dlatego dobrze sprawdza się jako część śniadania albo przekąska przed pracą, nauką czy aktywnością fizyczną. Obecność błonnika sprawia, że energia z owocu jest uwalniana wolniej niż po spożyciu słodyczy lub słodkiego napoju.

Samo jabłko nie jest jednak pełnowartościowym śniadaniem. Warto połączyć je z produktem zawierającym białko i tłuszcz, np. jogurtem naturalnym, skyrem, twarogiem, płatkami owsianymi lub niewielką porcją orzechów. Taki zestaw syci na dłużej i ogranicza ryzyko szybkiego powrotu głodu.

Jabłko może być przekąską w pracy, szkole lub podczas podróży. Nie wymaga przygotowania, a dzięki zawartości wody i błonnika pomaga opanować apetyt przed kolejnym posiłkiem.

Dobrze sprawdza się również przed treningiem, zwłaszcza gdy potrzebna jest niewielka porcja węglowodanów, która nie obciąży nadmiernie żołądka. Osoby szczególnie wrażliwe na wahania glikemii mogą zestawić owoc z kefirem, jogurtem albo kilkoma orzechami.

Nie ma ogólnej zasady, zgodnie z którą jabłka spożywane wieczorem są niezdrowe albo prowadzą do przybierania na wadze. Najważniejsze znaczenie ma całkowity sposób żywienia, wielkość porcji i bilans energetyczny diety.

U części osób surowe jabłko zjedzone tuż przed snem może jednak powodować wzdęcia, przelewanie w brzuchu lub uczucie pełności. Ma to związek m.in. z zawartością błonnika oraz fermentujących cukrów. Takie dolegliwości częściej pojawiają się u osób z zespołem jelita drażliwego, wrażliwym przewodem pokarmowym lub skłonnością do refluksu.

Jeżeli jabłko nie wywołuje żadnych objawów, może być elementem lekkiej kolacji. Lepiej jednak nie spożywać dużej porcji bezpośrednio przed położeniem się do łóżka.

Pozostaje pytanie, w jakiej formie najlepiej jeść jabłko. Surowe zawiera więcej witaminy C, ponieważ wysoka temperatura powoduje częściowy rozkład tego składnika. Zachowuje także jędrną strukturę, która wymaga dłuższego gryzienia i może sprzyjać uczuciu sytości.

Pieczony owoc staje się miękki i dla wielu osób jest łatwiejszy do strawienia. Może więc lepiej sprawdzić się u osób z wrażliwym żołądkiem, seniorów lub pacjentów stosujących dietę lekkostrawną. Trzeba jednak uważać na dodatki. Cukier, miód, syrop czy duża porcja kruszonki mogą zamienić prostą przekąskę w kaloryczny deser. Smacznym rozwiązaniem jest też pieczone jabłko z cynamonem, podane z jogurtem naturalnym lub niewielką porcją orzechów.

Badania nad chronoodżywianiem wskazują, że organizm może inaczej reagować na posiłki w zależności od pory dnia. Wrażliwość na insulinę jest zazwyczaj wyższa rano niż późnym wieczorem. Nie oznacza to jednak, że każda osoba powinna jeść owoce wyłącznie przed południem.

Dla większości zdrowych osób ważniejsze od konkretnej godziny jest regularne uwzględnianie owoców w diecie oraz dopasowanie ich ilości do zapotrzebowania organizmu. Jabłko można więc jeść rano, po południu albo wieczorem. Najlepszą porą będzie ta, po której nie pojawiają się dolegliwości trawienne, a owoc zastępuje mniej wartościową przekąskę.

Źródło: WP abcZdrowie