Zapalenie błędnika. Jakie objawy świadczą o chorobie?

Ostre zapalenie ucha wewnętrznego (łac. Otitis interna) to pospolite określenie zapalenia błędnika. Choroba jest bardzo niebezpieczna z powodu swojego skrytego przebiegu. Powstaje zwykle wskutek rozlania się procesu zapalnego z ucha środkowego.

Wyróżnia się trzy rodzaje zapalenia błędnika:

• surowicze (toksyczne) - jest reakcją odczynową błędnika na wniknięcie toksyn do przestrzeni przychłonkowej. Jest to najlżejszy stopień zapalenia błędnika,

• przewlekłe - polega na wnikaniu do błędnika zapalnych mas tkankowych (perlaka lub ziarniny). Mogą one wnikać do błędnika poprzez przetokę wytworzoną przez osteoklastyczne działanie enzymów i mediatorów zapalnych zawartych w masach tkankowych,

• ropne - związane jest z wniknięciem patogenów do przestrzeni ucha wewnętrznego. Powoduje to nasilony odczyn zapalny z obecnością leukocytów oraz masywnych strątów włóknikowych w przestrzeni przychłonkowej, a po jej przerwaniu także i śródchłonkowej błędnika. Nasilona reakcja toczy się także w ściankach struktur błoniastych błędnika. Zapalenie to często rozprzestrzenia się na cały błędnik i może doprowadzić do wytworzenia ropniaka błędnika.

Wśród patogenów wywołujących chorobę należy wymienić:

• wirusy - świnki, odry, różyczki, cytomegalii, HIV, HSV oraz VZV,
• bakterie - takie, jak: Neisseria meningitidis, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, gruźlicze i kiłowe,
• grzyby,
• pierwotniaki - np. toksoplazmoza.

Zapalenie błędnika objawia się w sposób ostry oraz nagły. Do najczęstszych objawów zalicza się:

• nudności i wymioty,
• zawroty głowy,
• pogorszenie słyszenia lub częściową utratę słuchu,
• oczopląs i zaburzenia równowagi,
• pogorszenie stanu ogólnego,
• uczucie zmęczenia i znużenia,
• szum w uszach o różnym natężeniu.

W przypadku zapalenia błędnika, ból ucha może w ogóle nie występować, a pacjent nie ma gorączki. Kiedy jednak pojawią się takie objawy, konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska, by nie dopuścić do pogorszenia się stanu i zminimalizować ryzyko niebezpiecznych powikłań chorobowych.

Zwykle wczesne rozpoznanie zapalenia błędnika daje możliwość pełnego wyleczenia, jeśli jednak zignoruje się zapalenie i zrezygnuje z opieki medycznej, mogą pojawić się poważniejsze choroby, np.: ropień móżdżku, ropień zewnątrzoponowy, ropień płata skroniowego, trwałe uszkodzenie narządu równowagi, głuchota, zapalenie opon mózgowych i porażenie nerwu twarzowego.

W przypadku wystąpienia niepokojących objawów i podejrzenia, że doszło do zapalenia błędnika, należy jak najszybciej zgłosić się na szpitalny oddział ratunkowy. Personel medyczny na podstawie wywiadu lekarskiego oraz przeprowadzonych badań postawi odpowiednią diagnozę i wdroży leczenie.

Pacjenta cierpiącego na zapalenie błędnika nie powinno leczyć się w warunkach domowych, gdyż może to stanowić zagrożenie dla jego życia. Przy bakteryjnym zapaleniu stosuje się antybiotykoterapię.

W razie potrzeby przeprowadza się zabiegi oczyszczające ucho z mas zapalnych oraz zalegającej wydzieliny. Z kolei w przypadku stanu zapalnego o charakterze autoimmunologicznym, stosuje się glikokokortykosteroidy.

Nie należy zaniedbywać leczenia zapalenia błędnika. Nieleczona choroba może prowadzić do poważnych powikłań - np. głuchoty, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy też ropni mózgu. Chorobę leczy się około 2-3 tygodni.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl