Kora wierzby – naturalny lek przeciwbólowy

Właściwości lecznicze wierzby nie są nowością – odkryte zostały jeszcze w starożytności. Znali je już dawni Egipcjanie, opisywał Hipokrates. Dzisiaj do wspomagania leczenia stosuje się wywary i ekstrakty z różnych gatunków wierzby.

Jej kora ma działanie zbliżone do aspiryny. Pomaga w leczeniu stanów zapalnych, działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i antybakteryjnie.

Wywar z kory wierzby stosować można również w leczeniu chorób o podłożu reumatycznym, przy nieżycie jelit, w walce z gorączką i biegunką. Pić go mogą również osoby, które bezskutecznie walczą z bezsennością i nerwobólami.

W aptekach i sklepach zielarskich dostępne są różne formy produktów ekstrakcji: wyciągi płynne, suche, roztwory, tabletki, kora w proszku lub rozdrobniona na małe kawałki.

Wierzba jest dobrze przebadaną naukowo rośliną. Wyniki analiz ekspertów wskazują jednoznacznie, że kora wierzby białej to doskonała alternatywa dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które mogą powodować takie skutki uboczne, jak wymioty czy nudności.

Kora wierzby białej to naturalna aspiryna, ponieważ zawiera glikozydy fenolowe. Wśród nich znajdują się takie substancje, jak salicyny i salikortyny, które stanowią odpowiednik aspiryny właśnie.

Na czym polega fenomen kory wierzby? Substancje w niej zawarte po dostaniu się do przewodu pokarmowego rozpadają się i uwalniają alkohol salicylowy, który z kolei utlenia się do kwasu salicylowego. Powstałe w efekcie sole kwasu salicylowego rozpuszczają się i wchłaniają do krwi.

Jeszcze kilkanaście lat temu popularna była opinia, że właściwości zdrowotne mają liście, owoce i sok z wierzby. Dzisiaj jednak wiadomo, że do sporządzania ziołowych mikstur wykorzystywać należy tylko korę, gdyż to ona właśnie jest najbardziej cenna. Najwięcej zalet ma kora z wierzby białej.

Działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i antybakteryjne – kora z wierzby to naturalny lek. Wywar z niej hamuje wytwarzanie i działanie prostanglandyn, czyli związków, które przyczyniają się do powstawania stanów zapalnych w mięśniach i stawach.

Dlatego też wykorzystuje się wierzbę w terapii chorób reumatycznych, w leczeniu nieżytu jelit, gorączki czy biegunki.

W korze wierzby znajdziemy także ogromne ilości soli mineralnych, kwasu elagowego, garbników, katechin. Stosunkowo dużo, bo nawet 18 proc. w przypadku gatunków azjatyckich, zawiera kora wierzby flawonoidów.

Dzięki tym wszystkim składnikom można wierzbę stosować przy bezsenności i nerwobólach.

Okłady z kory wierzby, dzięki jej właściwościom ściągającym, pomagają w gojeniu się ran.

Wywar z kory wierzby to mikstura, którą można wykonać w domu. Ważne jednak, aby w prawidłowy sposób zbierać korę.

Robi się to wczesną wiosną, zanim jeszcze na drzewie pojawią się liście i kwiaty (tzw. kotki).

Pierwszym krokiem powinno być nacięcie wokół gałęzi, co około 20 cm. Drugim – nacięcie kory wzdłuż, podważenie jej nożem i delikatne zdjęcie z drewna. Kolejnym – suszenie.

Jeśli korę zdejmiemy prawidłowo, od zewnątrz będzie miała kolor szaro-zielony, a wewnątrz – jasnobrunatny.

Ważne też, by nie była grubsza niż 3 mm i łatwo się kruszyła. Co bardzo ważne, korę z wierzby należy zdejmować w taki sposób, aby nie uszkodzić trwale drzewa.

Żeby zrobić domowy wywar, wystarczy łyżkę drobno połamanej kory zalać szklanką wody, zagotować, odstawić na kilka minut i odcedzić.