Przejdź na WP

Łechtaczka - budowa, funkcje, stymulacja, przerost i ból łechtaczki

Łechtaczka to narząd, który ma kluczowe znaczenie w osiągnięciu satysfakcji z seksu. Umiejętny dotyk tego narządu gwarantuje intensywne doznania zakończone orgazmem. Co to jest łechtaczka? Z czego się składa i jakie ma funkcje? W jaki sposób stymulować łechtaczkę, by zadowolić kobietę? Co powoduje przerost i ból łechtaczki, jak leczyć te dolegliwości?

Zobacz film: "Zalety orgazmu"

spis treści

1. Łechtaczka - co to jest?

Łechtaczka to zewnętrzny narząd płciowy, który znajduje się w pobliżu połączenia warg sromowych mniejszych. Odgrywa kluczową rolę w osiągnięciu pobudzenia seksualnego i orgazmu.

Istnienie organu zauważył Hipokrates i nazwał go "sługą witającym gości", był zdania że łechtaczka produkuje spermę podobną do męskiej.

Charles Estienne był pierwszym anatomem, który opisał łechtaczkę. Uznał, że służy do oddawania moczu co jest błędem, ale zainspirowało to wielu innych uczonych do przeprowadzania badań.

Mężczyźni mieli skrajne zdania o tym narządzie. Jedni, tak jak Realdo Colmbio, byli zachwyceniu i określali ją słodyczą Wenus. Inni byli zdania, że to zupełnie bezużyteczny organ.

W księdze "Malleus Maleficarum" z 1487 roku łechtaczkę nazwano sutkiem diabła, ponieważ szatan miał w tym miejscu wysysać duszę z kobiet.

Dopiero w 1844 roku Georg Ludwig Kobelt przedstawił budowę łechtaczki, łącznie z jej niewidocznymi elementami. Zygmunt Freud z kolei często mówił o orgazmie łechtaczkowym i uważał go za niedojrzały i niepotrzebny.

Twórca psychoanalizy twierdził, że jedynie orgazm pochwowy wynikający z penetracji jest właściwy. W XVII wieku Reiner De Graaf szczegółowo opisał łechtaczkę, a w XIX wieku za sprawą Georga Kobelta pojawiły się pierwsze ilustracje.

W tym czasie lekarze często nieznane dolegliwości określali mianem kobiecej histerii. Łechtaczka stała się odpowiedzialna za wiele chorób i zaczęto ją wycinać.

W 1869 roku Gustav Braun głosił, że wyleczył pacjentkę z uzależnienia od onanizmu poprzez usunięcie łechtaczki i warg sromowych mniejszych.

Podobne zabiegi wykonywał Isaac Baker Brown, który raz doprowadził do niebezpiecznego krwotoku. Obrzezanie kobiet przeniosło się także do Stanów Zjednoczonych.

Według Światowej Organizacji Zdrowia na świecie żyje około 200 milionów pań pozbawionych łechtaczki i warg sromowych. Co roku liczba powiększa się o 3 miliony.

Dopiero w 1998 roku australijska urolog Helen O’Connel precyzyjnie zbadała i opisała budowę łechtaczki. W 2008 roku dr Odile Buisson zaprojektowała trójwymiarowy model organu.

Łechtaczka ma ogromny wpływ na satysfakcję seksualną, aż 80% kobiet nie potrafią osiągnąć orgazmu bez stymulacji organu. Co więcej, kobiecy wytrysk jest możliwy tylko dzięki stymulacji punktu G i żołędzi.

2. Łechtaczka - budowa

Na zewnątrz ciała widoczna jest żołądź łechtaczki, ale nie jest to jedyna część tego narządu. Oprócz niej w ciele kobiety znajduje się ciało jamiste i odnogi, które otaczają pochwę oraz cewkę moczową, aż do guzów kulszowych.

Łechtaczka ma 12-15 centymetrów, wyglądem przypomina odwróconą literę Y. Żołądź łechtaczki ma około 8 tysięcy zakończeń nerwowych, dzięki czemu jest bardzo wrażliwa na bodźce. Narząd twardnieje na skutek podniecenia, ponieważ ciała jamiste wypełniają się krwią.

Może także dwukrotnie podwoić swoje rozmiary. Podczas stosunku seksualnego wysuwa się do przodu, tak by ocierać się o penisa. Co ciekawe, łechtaczka nie starzeje się i nie zmienia swojego wyglądu wraz z upływem lat.

3. Łechtaczka - funkcje

Łechtaczka służy przyjemności, czyli osiągnięciu podniecenia seksualnego i orgazmu. Według seksuologów jest tylko jeden rodzaj spełnienia, ale można je osiągnąć na kilka sposobów.

Łechtaczka jest umiejscowiona w większej części wewnątrz ciała, więc jest stymulowana również w trakcie stosunku seksualnego. Także słynny punkt G na przedniej ściance pochwy to część tego narządu.

Łechtaczka znajduje się między wargami sromowymi nad wejściem do pochwy.
Łechtaczka znajduje się między wargami sromowymi nad wejściem do pochwy. (123rf.com)

Łechtaczka jest silnie unerwiona i wrażliwa na dotyk. Nawet kilkanaście sekund po orgazmie jest gotowa na dalszy etap stymulacji.

W przeciwieństwie do mężczyzn, kobieta nie posiada splotu żylnego, który blokuje odpływ krwi żylnej. Erekcja łechtaczki nie jest trwała, organ może wiele razy kurczyć się i rozszerzać, co umożliwia przeżywanie wielokrotnych orgazmów.

4. Łechtaczka - stymulacja

Stymulacja łechtaczki wymaga odpowiedniej wprawy, niewielu mężczyzn robi to poprawnie. Niektórzy przesuwają palcem bez zastanowienia, a inni wywołują ból używając zbyt dużej siły.

Łechtaczkę należy pieścić delikatnie, ponieważ jest to bardzo wrażliwa część ciała. Zacznij od dotykania miejsca intymnego przez bieliznę. Później skieruj dłoń w dół podbrzusza i pieść wargi sromowe zewnętrzne.

Cofaj palce, przez chwilę pocieraj łechtaczkę i wargi wewnętrzne, a po chwili kieruj się głębiej. Możesz zanurzyć dłoń we wnętrzu i ponownie wrócić do pierwotnych ruchów.

Używając jednego lub dwóch palców ślizgaj się po łechtaczce w różny sposób i obserwuj reakcję partnerki. Wypróbuj rysowanie ósemek i kółek, ruchy z góry do dołu oraz z boku na bok.

Jednocześnie z wyczuciem uciskaj wzgórek łonowy i wargi sromowe, przesuwaj po nich palcami. Wiele kobiet lubi także pieszczoty oralne łechtaczki lub te obejmujące wejście do pochwy.

Używaj języka i palców, by doznania były o wiele bardziej intensywne. Nie przerywaj nagle stymulacji, nie używaj zbyt dużo siły i nie wykonuj pieszczot zbyt długo.

Zwróć uwagę na odgłosy jakie wydaje partnerka i traktuj je jak wskazówki. Możesz zaproponować partnerce również stymulację łechtaczki wibratorem.

Można robić to na wiele sposób, przez bieliznę, na gołe ciało, samodzielnie lub z jednoczesnym użyciem dłoni. Warto wcześniej nałożyć odrobinę lubrykantu, aby nie wywołać dyskomfortu.

10 kroków do lepszego orgazmu
10 kroków do lepszego orgazmu [10 zdjęć]

Pozycja, podczas której pociera się łechtaczkę, może sprawić, że będziesz mieć orgazm podczas stosunku....

zobacz galerię

5. Przerost łechtaczki

Przerost łechtaczki to zaburzenie, które charakteryzuje dużo większy rozmiar łechtaczki. Wywołuje przede wszystkim dyskomfort i ból podczas stosunku, jest także źródłem kompleksów.

Ocena prawidłowej wielkości łechtaczki nie jest łatwa, ponieważ to kwestia bardzo indywidualna. Jednak na podstawie danych statystycznych uznano, że łechtaczka powinna wynosić 0,5 cm.

Większe rozmiary narząd może osiągać jedynie w stanie podniecenia, w innym wypadku uważa się ją za przerośniętą. Przyczyny przerostu łechtaczki dzielą się przede wszystkim na hormonalne i pozahormonalne.

Hormonalne przyczyny przerostu łechtaczki obejmują wrodzony przerost nadnerczy, zespół policystycznych jajników, a także różne nowotwory.

Do przyczyn pozahormonalnych należy zaliczyć ropnie, przerost łechtaczki u dzieci przedwcześnie urodzonych oraz naczyniaka jamistego.

Leczenie przerostu łechtaczki zależy od jego przyczyny. Jednak najczęstszą metodą jest operacja. Niestety operacja może zmniejszyć ukrwienie łechtaczki i negatywnie wpłynąć na jakość współżycia.

6. Ból łechtaczki

Przyczyny bólu łechtaczki mogą być bardzo różne. Bardzo często wynika po prostu z infekcji intymnej, w trakcie której bakterie i grzyby podrażniają delikatną skórę i błony śluzowe.

Na ból łechtaczki po stosunku często skarżą się również kobiety po menopauzie. W tym przypadku dolegliwość jest związana ze zmianami hormonalnymi, które wpływają na przykład na stopień nawilżenia pochwy lub różnice w nabłonku waginy.

Wówczas pomocne mogą okazać się środki nawilżające pochwę i leczenie estriolem.

Inną przyczyną może być wulwodynia, czyli przewlekły ból łechtaczki połączony z pieczeniem, uczuciem podrażnienia i dyskomfortu. Za dolegliwości może odpowiadać również pochwica, która uniemożliwia współżycie.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy