Leczenie operacyjne padaczki

Padaczkę można leczyć operacyjnie, wykorzystując jedną z następujących procedur:

• Resekcja płatów. Największa część mózgu, kresomózgowie, składa się z czterech części zwanych płatami – czołowej, ciemieniowej, płata potylicznego i skroniowego. Padaczka skroniowa, w których ognisko padaczki znajduje się w płacie skroniowym, jest najbardziej popularnym rodzajem padaczki u młodzieży i dorosłych. W czasie resekcji usuwany jest fragment tkanki, który odpowiada za napady. Najczęściej usuwa się fragmenty z przedniej środkowej części płata.
• Lesionektomia. Ta operacja skupia się na usunięciu wyizolowanej zmiany patologicznej (np. guz lub zniekształcone naczynie krwionośne), która jest odpowiedzialna za napady padaczkowe.
• Przecięcie włókien ciała modzelowatego. Ciało modzelowate to zespół włókien nerwowych łączących dwie połówki mózgu. Przecięcie włókien to operacja, w której całość lub część tej struktury jest przecinana, co powoduje brak komunikacji między półkulami i zapobiega rozprzestrzenianiu się napadów z jednej strony mózgu do drugiej. Procedura ta przeznaczona jest dla pacjentów z ekstremalnymi formami padaczki, u których intensywne napady mogą powodować gwałtowne upadki i poważne uszkodzenia ciała.
• Funkcjonalna hemisferektomia. Jest to rodzaj hemisferektomi, zabiegu, który polega na resekcji jednej półkuli mózgu. Funkcjonalna hemisferektomia to oddzielenie jednej półkuli od drugiej i usuniecie małej części mózgu. Operacja ta jest przeprowadzana u dzieci poniżej 13 roku życia, u których jedna półkula nie pracuje prawidłowo.
• Wielokrotne przecięcia kory mózgu. Stosuje się je wtedy, gdy padaczka ma swoje źródło w miejscach, których nie można usunąć. Chirurg wykonuje serię nacięć, które przerywają bieg impulsów napadowych, ale nie uszkadzają mózgu.

Operacja zalecana jest osobom, u których padaczka jest nasilona i/lub nie można kontrolować napadów za pomocą leków, a także gdy środki farmakologiczne powodują liczne skutki uboczne i wpływają na jakość życia pacjenta. Osoby z poważnymi problemami medycznymi, np. chorujące na raka, nie są kwalifikowane do operacji.

Efektywność leczenia padaczki zależy od jej rodzaju. Niektóre osoby nie mają po niej żadnych napadów, u innych udało się je częściowo wyeliminować. U jeszcze innych jedna operacja może nie przynieść żadnych efektów i zalecana jest druga. Większość pacjentów musi brać leki przeciwnapadowe przez rok lub więcej po operacji.

Ryzyko związane z takimi operacjami obejmuje infekcje, krwawienie, reakcję alergiczną na znieczulenie, możliwość spowodowania problemów neurologicznych, niepowodzenie leczenia.

Źródła

1. Chirurgiczne leczenie ciężkich form padaczki
2. Lehmann-Horn F., Ludolph A. NEUROLOGIA - diagnostyka i leczenie, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-50-7
3. Prusiński A. Neurologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3125-7
4. Prusiński A. (red.), Neurologia w praktyce klinicznej - zasady diagnostyki i postępowania, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-71-8