Trwa ładowanie...

Leishmania – co to jest, objawy, leczenie

Leishmania to rodzaj pasożytniczych pierwotniaków, wywołujących chorobę nazywaną leiszmaniozą (zarażają się nią zazwyczaj osoby podróżujące do krajów tropikalnych). Choroba przenoszona jest przez samice muchówek (z rodzaju Lutzomyia i Phlebotomus). Według statystyk Światowej Organizacji Zdrowia, każdego roku z powodu leiszmaniozy umiera około 20-30 tysięcy osób. U zarażonych wiciowcami z rodzaju Leishmania mogą pojawić się różne zmiany i dolegliwości, zazwyczaj są to zmiany skórne.

Zobacz film: "Uważaj na te ryby. Mogą mieć pasożyty"

spis treści

1. Leishmania – niebezpieczne pasożyty, które wywołują leiszmaniozę

Leishmania to pasożytnicze wiciowce, które wywołują groźną chorobę tropikalną leiszmaniozę. Pasożytami możemy zarazić się poprzez ukąszenie samic muchy piaskowej (z rodzaju Lutzomyia i Phlebotomu). Dolegliwość dotyka zazwyczaj osoby podróżujące do krajów tropikalnych, a także zawodowych kierowców ciężarówek, powracających z Bliskiego Wschodu.

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska szkockiego patologa, Williama Booga Leishmana, który w 1901 roku opublikował swoje spostrzeżenia na temat obcych organizmów w śledzionie zmarłych na „gorączkę Dum-Dum”.

Do zarażenia pasożytami Leishmania dochodzi poprzez ukąszenie samicy muchówki lub poprzez rozgniecenie zainfekowanego owada obrębie ran i skaleczeń na skórze.

Wyróżniamy leiszmaniozę trzewną (wywoływaną pasożytami Leishmania donovani oraz L. infantu), leiszmaniozę skórną(wywoływaną przez wiciowce L. tropica, L. mexicana, L. major, L. aeothiopica), a także leiszmaniozę skórno-śluzówkową(wywoływaną przez pasożyty L. brasiliensis).

Leiszmanioza trzewna, nazywana również „gorączką Dum-Dum” lub czarną febrą występuje przede wszystkim w Brazylii, Bangladeszu, Indiach oraz w Sudanie. Leiszmanioza skórna, nazywana też białym trądem, zazwyczaj spotykana jest na terenie Iranu, Peru, Afganistanu, Brazylii, Syrii oraz Arabii Saudyjskiej. Leiszmanioza skórno-śluzówkowa, zwana również pendynką dotyka przede wszystkim mieszkańców Brazylii, Peru, a także Boliwii.

Należy nadmienić, że do zakażenia może dojść również w niektórych krajach europejskich. Najwyższe ryzyko zachorowania występuje w Portugalii, Hiszpanii, Bułgarii, Grecji, Chorwacji, Serbii, Turcji, na południu Francji oraz na południu Rosji.

Według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia, z chorobą boryka się ponad 12 milionów osób na całym świecie.

Zobacz także:

2. Objawy

U zakażonych leiszmaniozą trzewną mogą wystąpić następujące objawy chorobowe:

Leiszmanioza skórna może objawiać się:

Zmiany chorobowe pojawiają się zazwyczaj w obrębie twarzy, szyi, a także kończyn.

U chorych na leiszmaniozę skórno-śluzówkową możemy zaobserwować następujące objawy:

  • zniekształcenia twarzy,
  • uszkodzenia występujące w obrębie tkanek miękkich, chrząstek, a także kości nosa.

Rekomendowane przez naszych ekspertów

3. Leishmania – rozpoznanie i leczenie

Proces diagnostyczny polega zazwyczaj na przeprowadzeniu dokładnego wywiadu lekarskiego oraz wykonaniu badania mikrobiologicznego. Od pacjenta pobierany jest wycinek owrzodzenia.

Badanie pozwala bez problemu zdiagnozować postać skórną lub skórno-śluzówkową. W rozpoznaniu i diagnostyce leiszmaniozy pomocne jest również barwienie metodą Giemsy. Nieco rzadziej stosowane są też badania serologiczne. Leiszmanię trzewną diagnozuje się na podstawie badania histopatologicznego. U pacjentów przeprowadzona zostaje biopsja śledziony, wątroby lub szpiku.

Leishmania to pasożytnicze wiciowce, które wywołują chorobę tropikalną, leiszmaniozę.
Leishmania to pasożytnicze wiciowce, które wywołują chorobę tropikalną, leiszmaniozę. (Gettyimages)

Nieleczone zakażenie pasożytami Leishmania może być przyczyną śmierci. W celu wyeliminowania choroby stosowana jest kuracja antybiotykowa. W wielu przypadkach konieczne jest też podawanie następujących związków: antymonu, ketokonazolu. Dodatkowo leczenie opiera się na podawaniu leku cytostatycznego, miltofezyny. Nie istnieje żadna szczepionka przeciw leiszmaniozie, dlatego bardzo ważna jest profilaktyka. Osoby podróżujące do krajów, w których występuje najwyższe ryzyko zachorowania powinny stosować ochronne aerozole i płyny przeciw groźnym owadom. W oknach warto zamontować moskitiery. Należy również pamiętać o odpowiedniej odzieży i nakryciu głowy.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.