Leki na otyłość spowalniają starzenie? Naukowcy badają nowe działanie

Preparaty stosowane w leczeniu otyłości i cukrzycy mogą wpływać na biologiczne tempo starzenia. Pierwsze wyniki budzą zainteresowanie, ale eksperci przestrzegają przed pochopnym sięganiem po takie terapie.

Prof. Danica Chen z Uniwersytetu Kalifornijskiego w BerkeleyProf. Danica Chen z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley
Źródło zdjęć: © Getty Images • Zdjęcie wygenerowane przy pomocy AI
Marta Słupska

Wiek zapisany w komórkach

Czy leki oddziałujące na receptor GLP-1 mogą pomóc dłużej zachować zdrowie? Badacze szukają odpowiedzi, analizując zmiany w DNA i białkach organizmu. Tak zwane zegary biologiczne pozwalają oszacować wiek tkanek, który może różnić się od wieku wynikającego z metryki.

– Starzenie się jest największym czynnikiem ryzyka wielu chorób. Jeśli uda nam się oddziaływać na sam proces starzenia, być może będziemy mogli leczyć różne związane z nim schorzenia – mówi cytowana przez CNN prof. Danica Chen z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.

Jedna z analiz objęła 71 uczestników badania SURMOUNT-5, którzy mieli ponad 50 lat i przyjmowali tirzepatyd. W ciągu 72 tygodni część zegarów epigenetycznych, opartych na chemicznych znacznikach DNA, wskazywała wolniejsze starzenie. Niektóre pomiary sugerowały nawet obniżenie biologicznego wieku.

To jednak wstępne obserwacje. W analizie zabrakło grupy placebo, a okres obserwacji był stosunkowo krótki. Nie wiadomo też, w jakim stopniu wynik zależał od spadku masy ciała i poprawy gospodarki cukrowej.

Młodsze serce według wskaźników

Zespół związany z Novo Nordisk przyjrzał się z kolei zmianom białek u osób otrzymujących semaglutyd. Według zastosowanych modeli biologiczny wiek serca był o około dwa–cztery lata niższy niż w grupie placebo. Korzystne różnice dotyczyły także m.in. nerek, płuc, mózgu i trzustki.

Nie oznacza to jednak, że narządy dosłownie odmłodniały o kilka lat ani że pacjenci będą żyli o tyle dłużej. Wyniki opisują zmianę wskaźników laboratoryjnych. Pracę udostępniono jako preprint, czyli przed recenzją naukową.

Myszy żyły dłużej. Co z ludźmi?

Badanie opublikowane w "Nature" dostarczyło danych o przeżyciu zwierząt. Naukowcy podawali semaglutyd 20-miesięcznym samicom myszy. Mediana długości życia wyniosła 834 dni, wobec 742 dni w grupie kontrolnej.

Ograniczenie kalorii również przynosiło korzyści, jednak zwierzęta otrzymujące lek osiągały lepsze wyniki w części testów pamięci przestrzennej i kontroli glukozy. Sugeruje to, że działanie semaglutydu może wykraczać poza zmniejszenie ilości zjadanego pokarmu. Rezultatów doświadczenia nie można jednak bezpośrednio przenosić na ludzi.

Za wcześnie na terapię dla długowieczności

Eksperci podkreślają, że nadal brakuje odpowiedzi, czy podobne korzyści wystąpią u zdrowych osób z prawidłową masą ciała.

– Obawiam się, że ludzie mogą nadinterpretować część tych wyników – ostrzega w CNN dr James Kirkland z Cedars-Sinai.

Badacz zaznacza, że zegary biologiczne pozostają narzędziami rozwijanymi naukowo, a ich wskazania u jednej osoby mogą się znacznie zmieniać. Obecne doniesienia nie uzasadniają stosowania tych leków wyłącznie z nadzieją na przedłużenie życia.

Źródła: edition.cnn.com

Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.

Wybrane dla Ciebie