Mielogram - wskazania, przebieg, normy

Mielogram to badanie odsetkowe składu komórkowego szpiku kostnego. Do jego wykonania konieczne jest użycie mikroskopu, który umożliwia określenie ilości konkretnych rodzajów komórek szpiku, wykrycie obecności nieprawidłowych komórek lub komórek nowotworowych.

Mielogram uwzględnia układ czerwonokrwinkowy, układ białokrwinkowy, chłonny, siateczkowo-śródbłonkowy oraz megakariocyty z układu płytkotwórczego.

Badanie pozwala na rozpoznanie niektórych chorób krwi, w szczególności o charakterze rozrostowym. Pozwala również na potwierdzenie diagnozy po badaniach krwi obwodowej, ocenę rozprzestrzeniania się zmian nowotworowych oraz skuteczności leczenia chorób szpiku kostnego. Przed wykonaniem mielogramu chory powinien zostać skierowany na morfologię krwi oraz badania układu krzepnięcia.

• niedokrwistość,
• małopłytkowość,
• nadpłytkowość,
• zaburzenie ilościowe krwinek białych,
• podejrzenie białaczki,
• podejrzenie chłoniaka,
• podejrzenie nowotworu mieloproliferacyjnego,
• zespoły mielodysplastyczne,
• toksyczne uszkodzenie szpiku,
• podejrzenie obecności przerzutu w obrębie szpiku kostnego,
• choroby związane z odkładaniem się immunoglobulin monoklonalnych.

Mielogram to badanie z użyciem mikroskopu wykonywane na próbce pobranej za pomocą biopsji szpiku. Zabieg ten przeprowadzany jest u leżącego na plecach lub brzuchu pacjenta.

Skóra jest dezynfekowana, następnie lekarz podaje znieczulenie miejscowe (u dzieci - ogólne). Po kilku minutach do jamy szpikowej zostaje wprowadzona igła biopsyjna.

Zwykle próbkę pozyskuje się z talerza kości biodrowej lub mostka, natomiast w przypadku dzieci wykorzystuje się kość piszczelową i kręgi lędźwiowe.

Igła ta jest zbudowana w taki sposób, by nie wejść zbyt głęboko. Po umieszczeniu jej w odpowiednim miejscu, lekarz przyłącza strzykawkę i za sprawą podciśnienia pobiera miazgę szpikową.

Następnie miejsce wkłucia zabezpieczane jest opatrunkiem uciskowym lub zszywane w zależności od potrzeb. Miazga szpikowa jest przenoszona na szkiełka, barwiona i badana z użyciem mikroskopu.

• miotacze - 0,1-1.1%,
• mieloblasty - 0,2-1,7%,
• promyelocyty - 1-4,1%,
• mielocyty - 7-12.2%,
• metamielocyty - 8-15%,
• zadźgany - 12,8-23,7%,
• podzielone - 13,1-24,1 %,
• wszystkie elementy neutrofilowe - 52,7-68,9%.
• wskaźnik dojrzałości neutrofili - 0,5-0,9%.
• eozynofile - 0,5-5,8%,
• bazofile - 0, -05%,
• limfocyty - 4,3-13,7%.
• monocyty - 0,7-3,1%,
• komórki plazmatyczne - 0,1-1,8%,
• erytroblasty - 0,2-1,1%.
• pronomocyty - 0,1-1,2,
• bazofilowy - 1,4-4,6%,
• polichromatofilny - 8,9-16,9%,
• oksyfilny - 0,8-5,6%,
• wszystkie elementy erytroidalne - 14,5-26,5%,
• siatkowe komórki - 0,1-1,6%,
• wskaźnik dojrzewania erytrocyktocytów - 0,7-0,9%,
• stosunek leukoerytroblastyczny - 2,1-4,5%.
• liczba myelokaryocytów - 41,6-15,92,0 × 10 9 / L,
• liczba megakariocytów - 0,05-0,15 x 10 9 / l lub 0,2-0,4%.