Migdałki – charakterystyka, budowa, choroby, usunięcie

W miejscu, gdzie krzyżują się drogi oddechowe i pokarmowe, występuje tzw. pierścień chłonny Waldeyera. W jego skład wchodzą migdałki podniebienne i trąbkowe oraz migdałek gardłowy i językowy. Dzięki migdałkom organizm ma dodatkową ochronę przeciw drobnoustrojom. Ta ich rola jest szczególnie ważna we wczesnych latach życia. Wraz z dorastaniem człowieka migdałki ulegają stopniowemu zanikaniu. Migdałki podniebienne u dorosłych często są źródłem problemów – pojawiają się na nich stany zapalne i są źródłem zakażeń. Zapalenie migdałków często powoduje ich szczelinowata budowa, na której mogą rozmnażać się przeróżne mikroorganizmy.

Niekiedy po zbyt częstych infekcjach migdałki podniebienne są zbyt rozrośnięte. Nie jest to dobry stan, gdyż zbyt duże migdałki podniebienne mogą utrudniać przełykanie. Przerośnięty może być również tzw. trzeci migdał, czyli migdałek gardłowy. Taki stan może skończyć się zapaleniem ucha środkowego. Przerośnięty migdałek gardłowy będzie objawiał się chrapaniem.

Ból gardła, gorączka czy dreszcze to typowe objawy anginy. Chorobie towarzyszy albo obrzęk i zaczerwienienie migdałków podniebiennych, albo ropne naloty na migdałkach. Z chorobą trzeba od razu udać się do lekarza, gdyż zapalenie migdałków może przyczynić się do przeróżnych i dosyć groźnych powikłań. Do najczęstszych powikłań należą: ropień okołomigdałkowy, ropień zagardłowy, zakrzepowe zapalenie zatoki jamistej, a także: sepsa, gorączka reumatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie nerwów. Mogą pojawić się też ropnie wewnątrzczaszkowe.

• Angina ropna – przyczyny, objawy, leczenie
• Gardło - czym jest, domowe sposoby na ból gardła, angina
• Angina u dzieci – przyczyny i objawy, leczenie
• Układ chłonny

Jeżeli stany zapalne w postaci angin pojawiają się kilka razy do roku, przez kilka kolejnych lat, warto rozważyć usunięcie migdałków. Inne wskazania do tego zabiegu to: przewlekłe zapalenie migdałków, nawracające ropnie okołomigdałkowe, choroby odogniskowe serca, nerek i stawów, a nierzadko również skóry.

W przypadku występowania jedynie nieprzyjemnego zapachu z ust, spowodowanego przez czopy migdałkowe, nie ma wskazań do usunięcia całych migdałków (poza współistnieniem powyższych wskazań). W takim przypadku rekomenduje się zabiegi oszczędzające migdałków np. waporyzacja laserowa krypt migdałkowych lub laserowa tonsillotomia.

Przed zabiegiem wycięcia migdałków trzeba wykonać szereg badań: EKG, RTG klatki piersiowej, badanie krwi z uwzględnieniem czynników krzepnięcia, morfologii krwi, glukozy i innych.

Często po wycięciu migdałków pacjenci pozbywają się nie tylko angin, ale też zakażenia górnych dróg oddechowych, ale dolegliwości bólowe są znaczne i trwają nawet kilka tygodni. Trzeba pamiętać, że rany po wycięciu migdałków muszą zrosnąć się same, dlatego zabiegi oszczędzające migdałków, takie jak laserowa waporyzacja migdałków dają znacznie lepsze i szybsze gojenie po zabiegu oraz mniejszy ból. Po zabiegu ważne jest, by się oszczędzać, spożywać chłodne jedzenie i posiłki w postaci papek.