Nacięcie oczodołu
Choroby oczu to częsty problem. Leczenie chorób oczu zaczyna się od diagnozy choroby, do której niekiedy konieczny jest materiał pobrany ze zmian w obrębie oczodołu. U niektórych osób zasadne jest przeprowadzenie operacji oka. W przypadku zmian zewnętrznej części oczodołu użyteczny jest zabieg nacięcia oczodołu. Materiał do biopsji ze zmian w obrębie oczodołu jest zwykle pobierany w łatwy sposób za pomocą aspiracji cienką igłą. Jednak, kiedy ta metoda nie zdaje egzaminu lub nie można jej wykonać, przeprowadza się nacięcie oczodołu z pobraniem materiału do dalszych badań. Miejsce nacięcia zależy od lokalizacji guza. Istnieje kilka rodzajów tego zabiegu, które różnią się miejscem, w którym wykonuje się nacięcie.
Nacięcie oczodołu
Przebieg operacji oka
Pacjent otrzymuje znieczulenie. Najlepiej, kiedy jest to znieczulenie ogólne, jeżeli nie ma przeciwwskazań do jego wykonania. Następnie zaznacza się miejsce, gdzie wykonuje się nacięcie skóry i włókien otaczających oczodoły. Zmiana w oczodole zostaje odsłonięta i pobiera się jej próbkę do dalszych badań. Wykonuje się badania histopatologiczne, immunoenzymatyczne, biochemiczne i rozmazy cytologiczne. Następnie zeszywa się miejsce nacięcia.
Rodzaje zabiegów nacięcia oczodołu
Nacięcie oczodołu wykonuje się w różnych miejscach, na przykład:
- przez dolną część brwi;
- przez długie nacięcie pod brwią (w przypadku dużych zmian);
- przez nacięcie boczne biegnące od górnej części brwi do środkowej części oczodołu i z powrotem na 3 cm od wiązadła bocznego (w przypadku zmian umiejscowionych za gałką oczną);
- w rogu oczodołu (w celu usunięcia małych zmian);
- w rogu oczodołu (boczne nacięcie jest wykonane bezpośrednio przez wiązadło).
Jakie są przyczyny powstawania guzów oczodołu?
Istnieją dwa typy guzów oczodołu. Są to guzy nienowotworowe wywodzące się z tkanek, które są w obrębie oczodołu oraz guzy nowotworowe, czyli mające potencjał złośliwości. Wśród guzów nowotworowych wyróżniamy pierwotne, czyli te, których miejscem powstania jest oczodół oraz guzy przerzutowe, czyli przerzuty do okolicy oczodołowej.
Jak można zdiagnozować guz oczodołu?
Objawy kliniczne guzów oczodołu są zróżnicowane w zależności od ich lokalizacji, charakteru oraz tkanki z jakiej są zbudowane. Wytrzeszcz jest objawem charakterystycznym dla guzów oczodołu zlokalizowanych w jego głębi. Ponadto widoczny będzie obrzęk, wybroczyny krwawe w obrębie spojówki oraz zaczerwienienie. U osób z guzem oczodołu mogą wystąpić zaburzenia widzenia związane z uciskiem nerwu wzrokowego.
Diagnostyka guzów zlokalizowanych w oczodole
Do diagnostyki guzów w oczodole wykorzystuje się różne techniki obrazowania. Pierwszym badaniem jest badanie ultrasonograficzne, wykonywane specjalną głowicą poprzez powiekę. Badaniem potwierdzającym i bardziej szczegółowym jest badanie rezonansu magnetycznego, w skrócie MRI, doskonale obrazujące tkanki miękkie. Ponadto dokonuje się oceny tarczy nerwu wzrokowego oraz badanie nerwu wzrokowego za pomocą pola widzenia, lampy szczelinowej oraz tomografii komputerowej.
Źródła
- Chłoniak typu MALT oczodołu
- Misiuk-Hojło M. (red.), Badania okulistyczne, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2010, ISBN 978-83-61257-25-7
- Kański J.J. Diagnostyka kliniczna w okulistyce, Urban & Partner, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60290-84-2
- Izdebska J. (red.), OKULISTYKA Podręcznik dla studentów, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-60290-15-6
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
