Naukowcy w końcu odkryli, jak działa lek na wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Przez około 70 lat, lekarze stosowali leki zawierające mesalaminę jako składnik aktywny w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, ale niewiele wiadomo było na temat tego, jak dokładnie ten lek działa na zapalną chorobę jelit. Teraz grupa naukowców z Uniwersytetu Michigan zidentyfikowała jeden ze sposobów, za pomocą których mesalamina leczy tę chorobę.
Blokownie polifosfoanu
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest częścią grupy nieswoistych zapaleń jelit. Jedną z najważniejszych cech tego schorzenia jest przewlekłe zapalenie okrężnicy. Naukowcy odkryli mechanizmy bakteryjnego systemu reagowania na stres, które mogłyby pomóc mikroorganizmom przetrwać w środowisku przewlekłego zapalenia.
Mikroorganizmy te mogą powodować większą infekcję, co z kolei prowadzi do zwiększenia stanu zapalnego, zamyknięcie tego systemu może pomóc przywrócić zdrowie jelit. Naukowcy, w tym profesor i główny autor Ursula Jakob i doktor habilitowany Jan-Ulrik Dahl z Wydziału Biologii Molekularnej, opublikowali swoje wyniki w czasopiśmie „Nature Mikrobiology”.
Organizm w reakcji na stres produkuje substancję o nazwie polifosforan. Bakterie, które w czasie tworzenia biofilmu opornego na antybiotyki są pozbawione tego związku, stają się mniej zjadliwe, mniej zdolne do kolonizacji przewodu pokarmowego i są bardziej wrażliwe na utleniacze zapalne, które są produkowane przez nasz organizm do zwalczania szkodliwych mikroorganizmów.
Jakoba, Dahl i współpracownicy, a także naukowcy z Wydziału Farmacji Uniwersytetu Michigan i Szkoły Medycznej Uniwersytetu Michigan wykazali, że mesalamina hamuje produkcję polifosforanu i powoduje, że bakterie zachowują się tak, jakby brakowało im tej ważnej substancji.
"Teraz wiemy, że mesalamina czyni pewne bakterie bardziej wrażliwymi na warunki, jakie panują w jelitach" - powiedział Jakob.
Teraz naukowcy muszą sprawdzić, jak mesalamina działa na florę jelitową
Zespół naukowców ekranował tysiące cząsteczek po to, by znaleźć molekułę odpowiedzialną za powstawanie polifosforanu. Badanie było zainicjowane przez prof. Duxina Sun z Kolegium Farmacji.
Naukwcy przeprowadzili eksperyment z udziałem osób chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Po pewnym okresie czasu (do siedmiu godzin po rozpoczęciu leczenia), badacze pobrali próbki z przewodu pokarmowego uczestników. W próbkach, które nie wykazywały mesalaminy, uczestnicy badania mieli stabilny poziom polifosforan. Ale to się zmieniło po tym, jak mesalamina stała się wykrywalna.
Zobacz także
"W chwili, gdy możemy wykryć mesalaminę, poziomy polifosforanów spadły dramatycznie" - mówi Dahl. Kolejnym krokiem dla naukowców będzie regulowanie poziomu mesalaminy u pacjentów z zapaleniem jelita grubego, aby zbadać, jak jej zmiany wpływają na florę jelitową i móc szukać innych zastosowań dla tego związku.
"Nie chcemy powiedzieć, że jest to jedyny mechanizm, dzięki któremu mesalamina działa. Ale to jest oczywiste, że mesalamina ma wpływ na drobnoustroje i trafia w bardzo specyficzny system obronny w tych bakterii" – mówi Jakob
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
