Niewspółmierność porodowa

Na powstanie problemu niewspółmierności porodowej wpływ mają takie czynniki, jak: duże rozmiary dziecka, jego ułożenie, problemy z miednicą oraz problemy z drogami rodnymi kobiety.

Płód może być duży ze względu na predyspozycje dziedziczne. Większe są również dzieci urodzone po terminie, dzieci matek, które już wcześniej rodziły (każde kolejne dziecko zazwyczaj jest większe i cięższe), a także dzieci kobiet cierpiących na cukrzycę.

Problemy dotyczące miednicy, które mogą stać się przyczyną niewspółmierności porodowej, to:

• mała miednica,
• nieprawidłowy kształt miednicy będący konsekwencją takich chorób, jak krzywica, osteomalacja lub gruźlica,
• nieprawidłowy kształt miednicy w wyniku wypadku lub urazu,
• nowotwory kości,
• choroba Heinego-Medina w dzieciństwie,
• wrodzona dyslokacja biodra,
• wrodzona deformacja kości krzyżowej lub guzicznej.

Przyczyną niewspółmierności miednicowo-główkowej mogą być problemy dotyczące dróg rodnych (na przykład guzy, takie jak mięśniaki macicy blokujące drogi rodne), wrodzona sztywność szyjki macicy, blizny na szyjce macicy po operacji konizacji lub wrodzona przegroda pochwy.

Rozpoznanie niewspółmierności porodowej jest niezwykle trudne, gdyż trudno jest ocenić, w jakim stopniu stawy i więzadła matki rozluźnią i rozciągną się w czasie porodu. Z kolei główka dziecka ma zdolność do odkształcania się, dzięki czemu zmniejsza się jej obwód. Dzięki temu dziecko, które wydaje się zbyt duże, aby przejść przed kanał rodny, rodzi się naturalnie bez większych problemów. Z tego względu u kobiet, których miednica wydaje się zbyt mała, zazwyczaj przeprowadza się próbę porodową. Mierzy się również rozmiary miednicy za pomocą miednicomierza, tomografii komputerowej lub badania rentgenowskiego. Badanie ultrasonograficzne pozwala z kolei ocenić rozmiary płodu.

W przypadku niewspółmierności porodowej jedyną drogą, jaką dziecko może przyjść na świat, jest cesarskie cięcie. Przeprowadza się je u kobiet, u których wcześniej zdiagnozowano niewspółmierność miednicowo-główkową, a także w sytuacji, gdy poród się przedłuża bez rozwiązania i pojawiają się symptomy wskazujące na stan zagrożenia płodu.

Nieprawidłowa budowa miednicy może spowodować przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego oraz wypadnięcie pępowiny. U kobiet z małą miednicą pierwszy okres porodu może być przedłużony, skurcze macicy osłabione, niekiedy dochodzi do zahamowania postępu porodu. Bardzo często zdarzają się uszkodzenia okołoporodowe matki i dziecka. Mała miednica sprzyja nieprawidłowemu ułożeniu się płodu. Niewspółmierność porodowa nie pozwala na poród naturalny.

Źródła

1. Cięcie cesarskie: rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego
2. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
3. Hanretty K. P. Położnictwo, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-34-5
4. Kaleta M. (red.), Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, Urban & Partner, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-254-6