Laparoskopia - wskazania, przygotowanie, przebieg

Chirurgia laparoskopowa i ręcznie wspomagana chirurgia laparoskopowa są minimalnie inwazyjnymi procedurami powszechnie stosowanymi w leczeniu chorób przewodu pokarmowego. W odróżnieniu od tradycyjnych operacji okrężnicy lub innych części jelit, które wymagają długich cięć brzucha, laparoskopia wymaga tylko małego nacięcia w jamie brzusznej. W przypadku ręcznie wspomaganych operacji stosuje się 3-4-calowe nacięcia, by chirurg mógł dosięgnąć do narządów jamy brzusznej. Osoby, które poddają się takim zabiegom jak laparoskopia mogą odczuwać mniej bólu, blizny po operacji są mniejsze i szybciej wracają do zdrowia.

1. Laparoskopia - wskazania

Laparoskopia
Laparoskopia

Operacja laparoskopowa żołądka.

zobacz galerię

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Laparoskopię wykorzystuje się w leczeniu takich chorób, jak kamica pęcherzyka żółciowego, choroba Leśniowskiego-Crohna, rak jelita grubego, uchyłki, rodzinna polipowatość (stan powoduje, że wiele polipów jelita grubego podnosi ryzyko raka jelita grubego), nietrzymanie stolca, wypadanie odbytnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, polipy jelita grubego, które są zbyt duże, aby je usunąć podczas kolonoskopii, przewlekłe ciężkie zaparcia, na które nie pomagają leki. Przed laparoskopią chirurg spotyka się z pacjentem, odpowiada na jego pytania, zapoznaje się z jego historią medyczną, bada go. Jelito pacjenta zostanie opróżnione za pomocą specjalnego środka. W zależności od wieku i ogólnego stanu pacjenta lekarz może zlecić wykonanie prześwietlenia klatki piersiowej, EKG lub inne badania. Anestezjolog rozmawia z pacjentem o rodzaju narkozy. Wieczorem przed laparoskopią pacjent przyjmuje środek przeczyszczający. Nie powinien też nic już jeść.

Laparoskopię bardzo często wykorzystuje się w ginekologii. Laparoskopia ginekologiczna jest powszechnie stosowaną metodą diagnostyczno-zabiegową. Jest ona wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Dzięki temu w czasie laparoskopii można bezpiecznie obejrzeć jamy ciała. W czasie laparoskopii ginekologicznej możliwe jest również usunięcie wszelkiego rodzaju zmian, które mogą wpłynąć na płodność kobiety.

Jednym z takich zabiegów jest laparoskopia jajników. Jednak laparoskopia jajników jest możliwa jedynie w przypadku małych torbieli na jajnikach i gdy nie są to zmiany nowotworowe. Laparoskopia jajników jest zazwyczaj wykonywana u młodych kobiet, które mogą mieć jeszcze dzieci. W przypadku kobiet po 45 roku życia laparoskopię zastępuje się tradycyjną operacją, ponieważ jest większe ryzyko zmian złośliwych.

Bardzo częstym zabiegiem jest również laparoskopia woreczka żółciowego. W przypadku woreczka żółciowego laparoskopia jest dużo bezpieczniejsza. Ponadto laparoskopia woreczka żółciowego może być wykonywana u osób otyłych, ponieważ po laparoskopii grozi mniej powikłań niż po tradycyjnym zabiegu.

2. Laparoskopia - przygotowanie

W dniu laparoskopii pacjentowi zakładane jest dojście dożylnie. Gdy pacjent jest przygotowany, zabiera się go na salę operacyjną. Anestezjolog podaje tam znieczulenie, a pielęgniarka oczyszcza środkiem antybakteryjnym brzuch pacjenta i przykrywa go sterylnymi chustami.

3. Laparoskopia - przebieg

Podczas laparoskopii wykonuje się 3 lub więcej niewielkich (5-10 mm) nacięć w brzuchu, by wprowadzić nimi narzędzia. Chirurg wprowadza następnie laparoskop, dzięki któremu obraz jamy brzusznej oglądany jest na monitorze i pozwala na działanie lekarzowi. Chirurg wykonuje nacięcie poniżej pępka i za pomocą niego wprowadza do jamy brzusznej dwutlenek węgla, który podnosi ściany brzucha powyżej organów. Daje to chirurgowi lepszy widok, gdy zostanie już wprowadzony laparoskop. Urządzenie ma zamontowaną kamerę i chirurg na monitorze obserwuje wnętrze jamy brzusznej, sprawdzając, czy można wykonać laparoskopię. Jeśli tak, lekarz wykonuje kolejne nacięcia, których rozmieszczenie i ilość zależy od prowadzonej laparoskopii. Jeśli istnieje taka potrzeba, jedno z nacięć jest powiększane, by chirurg mógł usunąć fragment jelita lub połączyć jego dwa końce. Chirurg zamyka najpierw większe naczynia krwionośne, które dostarczają krew do chorego fragmentu jelita, oddziela tkankę tłuszczową, która utrzymuje jelita w miejscu, usuwa chory element i łączy fragmenty jelit.

Czasami konieczne jest wykonanie stomii – inaczej nazywanej sztucznym odbytem. Jest to sztuczne wyprowadzenie światła jelita (cienkiego lub grubego) poza jamę brzuszną. Umieszcza się ją na przedniej ścianie brzucha, gdzie istnieją odpowiednie warunki do zaopatrzenia w sprzęt stomijny, który będzie zbierał kał. Na zakończenie zabiegu lekarz sprawdza, czy nie ma krwawienia, wypuszcza gaz i zamyka nacięcia.

4. Laparoskopia - zalecenia po zabiegu

Pacjent po laparoskopii budzi się na sali pooperacyjnej, często z maską tlenową na twarzy. Rurka, która została wprowadzona do żołądka (sonda) zostanie usunięta w sali pooperacyjnej. Wieczorem po laparoskopii pacjent może zacząć przyjmować płyny, a następnego dnia otrzyma pożywienie stałe. Mogą pojawić się nudności i wymioty, co po znieczuleniu występuje często. Już dzień po laparoskopii pacjent jest zachęcany do wstawania z łóżka. Ruch zmniejsza możliwość wystąpienia takich komplikacji, jak zapalenie płuc czy zakrzepicy żylnej. Po powrocie do domu pacjent po laparoskopii powinien stopniowo zwiększać swoją aktywność. Najlepszym ćwiczeniem są spacery.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Marsupializacja torbieli gruczołu Bartholina

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!