Plamica alergiczna – przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyn plamicy alergicznej upatruje się w skazie naczyniowej. Jest ona powodowana stanem, w którym uczulają się drobne naczynia krwionośne. Do jej powstawania mogą się przyczyniać: drobnoustroje, leki, szczepionki, ukąszenia przez owady, substancje chemiczne, alergeny.

Ponadto może być i tak, że chorobę nosimy w DNA. Powodować ją może schorzenie zwane immunoglobuliną, pojawiające się przy reumatoidalnym zapaleniu stawów. Ostatnią wreszcie przesłanką plamicy są antygeny nowotworowe.

Plamica alergiczna powstaje jako reakcja organizmu. Zaczyna on wytwarzać IgA, czyli przeciwciała. Po pewnym czasie robi się ich nadmiar, który kumuluje się w naczyniach krwionośnych w skórze i stawach, a także w przewodzie pokarmowym, nerkach, jądrach czy centralnym układzie nerwowym. Za prawą takiego stanu rzeczy tworzy się stan zapalny.

Plamica alergiczna objawia się różnie, w zależności, gdzie wystąpił stan zalany. Przede wszystkim powoduje on, że naczynia krwionośnie nie są już szczelne. W efekcie powstaje na skórze wysypka o ciemnym, czerwonym kolorze. Można pod palcami wyczuć grudki, które mają specyficzne cechy. Przede wszystkim są wyraźne i symetryczne, nie robią się białe po naciśnięciu, najwięcej znajdziemy ich na nogach i pośladkach. Utrzymują się nawet sześć tygodni, ale nie powodują powstawania blizn.

Oprócz tego plamicę można rozpoznać po bólach stawów, brzucha, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, a także obecność krwi w kale. Ponadto mogą się pojawić krwiomocze o różnym natężeniu lub białkomocz, zwany także proteinurią. Plamica alergiczna może się objawiać również bólami głowy lub obrzękiem na jądrach.

Zanim lekarz zdecyduje, jakie leczenie jest odpowiednie dla pacjenta, powinien zlecić wykonanie badań w celu potwierdzenia plamicy alergicznej. Zwykle wystarczają badania krwi, moczu i kału. Szczególnie zwraca się uwagę na stężenie IgA, bowiem Ob i CRP mogą pozostawać w normie, na krew w moczu i stolcu. Może się okazać, że konieczna jest biopsja nerek, jeśli stan pacjenta jest bardzo zły.

Leczenie plamicy alergicznej sprowadza się do leczenia jej objawów, o ile choroba nie zawładnęła jeszcze narządami wewnętrznymi. Warto wtedy zażywać leki, które przyczynią się do zwiększenia szczelności naczyń krwionośnych. Ponadto należy zbadać o odpowiednie przeciwdziałanie bólom stawów oraz o medykamenty o działaniu przeciwzapalnym. Nie wolno podczas tej choroby zażywać aspiryny!

Jeśli jednak choroba zaatakuje nerki, wówczas zaleca się leczenie immunosupresyjne, których działanie sprowadza się do osłabienia układu immunologicznego. Dzięki temu można zahamować zmiany w nerkach.