Pomidory a nowotwory. Naukowcy dokładnie przeanalizowali ich wpływ

Metaanaliza opublikowana we "Frontiers in Nutrition" objęła 119 badań. Naukowcy sprawdzili zarówno spożycie likopenu, jak i jego stężenie we krwi, a następnie zestawili te dane z zachorowalnością i śmiertelnością z powodu nowotworów. Wyższe spożycie likopenu wiązało się z ogólnym ryzykiem zachorowania na raka niższym o 5–11 proc.

Jeszcze większą różnicę odnotowano w przypadku jego stężenia we krwi. U osób z wyższym poziomem likopenu ryzyko zgonu z powodu nowotworów było niższe nawet o 24 proc. Największą różnicę zaobserwowano w przypadku raka płuc. Osoby z najwyższym stężeniem likopenu we krwi miały o 35 proc. niższe ryzyko śmierci z jego powodu.

Korzystne zależności pojawiły się również przy raku piersi i prostaty. W tym drugim przypadku były wyraźniejsze przy analizie stężenia likopenu we krwi niż przy ocenie jego spożycia. Wyniki nie oznaczają jednak, że sam likopen chroni przed zachorowaniem na raka. Na ryzyko choroby wpływa wiele czynników, w tym cały sposób odżywiania i inne elementy stylu życia.

Likopen jest czerwonym barwnikiem należącym do karotenoidów. Jego bogatym źródłem są pomidory i ich przetwory, ale występuje również w arbuzach. Co ciekawe, w przeciwieństwie do wielu innych składników odżywczych może stać się łatwiej dostępny dla organizmu po obróbce termicznej.

Sos pomidorowy, przecier, koncentrat czy duszone pomidory mogą wypadać korzystniej niż surowy pomidor. Podgrzewanie sprawia, że związek staje się bardziej biodostępny, a organizm może go łatwiej wykorzystać. Autorzy metaanalizy przyjrzeli się także ilości spożywanego likopenu. Najkorzystniejsze zależności obserwowano przy około 5–7 mg dziennie. Powyżej 10 mg nie odnotowano już dodatkowych korzyści.

Likopen słynie ze swoich właściwości przeciwutleniających. Pomaga neutralizować wolne rodniki i może ograniczać stres oksydacyjny, który uczestniczy w procesach prowadzących do uszkodzeń komórek. Badany jest także jego wpływ na procesy zapalne oraz mechanizmy odpowiadające za namnażanie i obumieranie komórek.

Źródło: Frontiers in Nutrition