Poprawia pamięć i opóźnia starzenie mózgu. Nie dopuść do niedoboru

Jedno z szeroko komentowanych badań, opublikowane w "European Journal of Nutrition", przeanalizowało dane z UK Biobank i objęło ponad 6 tys. osób w wieku 40–73 lat, które na początku nie miały zaburzeń poznawczych. Spożycie magnezu oceniano na podstawie kilkukrotnie powtarzanego wywiadu żywieniowego. Autorzy zauważyli, że osoby, które dostarczały z diety ponad 550 mg magnezu dziennie, miały w okolicach 55. roku życia parametry sugerujące "młodszy wiek mózgu" w porównaniu z osobami jedzącymi ilości bliższe typowym wartościom (około 350 mg/d).

Kierująca zespołem badaczka Khawlah Alateeq zwracała uwagę, że większa podaż magnezu może wiązać się z mniejszym nasileniem zmian związanych z wiekiem, co potencjalnie przekłada się na lepszą kondycję poznawczą i późniejsze ryzyko demencji. W analizach sugerowano też, że efekt ochronny może zaczynać się wcześniej — już w czwartej dekadzie życia — oraz że korzyści częściej widoczne były u kobiet, szczególnie po menopauzie.

Nie jest to jedyny trop. Nowsze publikacje przeglądowe opisują możliwe mechanizmy, przez które magnez mógłby wspierać mózg: m.in. wpływ na receptory i przewodnictwo nerwowe, a także na procesy związane ze stanem zapalnym i stresem oksydacyjnym. - Magnez jest niezbędny do utrzymania tkanek organizmu, w tym do przewodzenia sygnałów nerwowych w mózgu i do zachowania integralności bariery krew-mózg - komentowała dietetyczka Melissa Mroz-Planells. - Wysokie spożycie magnezu u kobiet po menopauzie wiązano z niższymi poziomami markerów zapalnych, takich jak białko C-reaktywne (CRP), które wskazuje poziom stanu zapalnego w organizmie - dodała.

Według zaleceń NIH dorośli potrzebują zwykle około 310–420 mg dziennie (zależnie od wieku i płci). Najbezpieczniej zwiększać podaż przez jedzenie: orzechy, pestki, produkty pełnoziarniste, strączki oraz zielone warzywa liściaste. Eksperci przypominają, że suplementy w wysokich dawkach mogą powodować działania niepożądane (np. biegunkę), więc ich stosowanie warto omówić z lekarzem.

Źródło: prevention.com