Przez lata rozwija się po cichu. Pierwsze objawy choroby widać na skórze

Cukrzyca typu 2 odpowiada za ponad 90 proc. wszystkich przypadków tej choroby w Polsce, a liczba zdiagnozowanych pacjentów przekroczyła 2 mln. Schorzenie rozwija się bardzo powoli, przez wiele lat nie powodując żadnych dolegliwości bólowych czy wyraźnego osłabienia.

Początkowe objawy bywają subtelne i łatwo pomylić je ze zwykłym przemęczeniem. Organizm wysyła jednak pierwsze sygnały, gdy próbuje usunąć nadmiar cukru, co objawia się wzmożonym pragnieniem oraz znacznie częstszym oddawaniem moczu.

Zbyt wysoki poziom glukozy wywołuje również ciągłe uczucie głodu, niewyjaśnioną utratę masy ciała, przewlekły brak energii, nieostre widzenie oraz nawracające infekcje układu moczowego.

Problemy dermatologiczne bywają pierwszym i jedynym wczesnym objawem nierozpoznanej jeszcze choroby. Do najbardziej charakterystycznych należy rogowacenie ciemne, czyli szare lub brązowe zgrubienia skóry pojawiające się najczęściej na szyi czy pod pachami. Cukrzyca może objawiać się również dermopatią cukrzycową (matowe, czerwone grudki), obumieraniem tłuszczowatym (twarde, żółtobrązowe blaszki), pęcherzami cukrzycowymi bez odczynu zapalnego oraz ogólnym, znacznie wolniejszym gojeniem się wszelkich ran.

Konsekwencje zaniedbania leczenia bywają dramatyczne. Przewlekle wysoki poziom glukozy niszczy naczynia krwionośne i nerwy, co objawia się mrowieniem lub drętwieniem kończyn. Brak prawidłowego gojenia ran na stopach doprowadził w samym 2023 r. do ponad 5 tys. amputacji w polskich szpitalach.

Prawdopodobieństwo zachorowania wzrasta przy współistnieniu czynników genetycznych oraz środowiskowych. Największe znaczenie ma nadwaga (zwłaszcza otyłość brzuszna), siedzący tryb życia, wiek powyżej 45 lat, nadciśnienie oraz występowanie cukrzycy w najbliższej rodzinie.

Rozwojowi choroby można jednak skutecznie zapobiegać. Redukcja masy ciała o zaledwie 5–7 proc. oraz minimum 150 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo (np. szybki spacer czy rower) znakomicie poprawiają wrażliwość komórek na insulinę. Fundamentem ochrony jest też zbilansowana dieta uboga w cukry proste i żywność przetworzoną oraz regularne kontrolowanie poziomu glukozy na czczo.

Źródło: Poradnik Zdrowie