Przyciąga wzrok, ale i tak nie kupujemy. Oto czy warto jeść kiwano

Kiwano wywodzi się z południowej Afryki i najlepiej czuje się w gorącym, suchym klimacie. W tamtejszych rejonach znane jest od pokoleń pod nazwą ogórek kolczasty. Uprawia się go tam od wieków, bo dobrze znosi upały i jest w stanie przetrwać okresowe susze. Z czasem trafiło też do innych zakątków świata, a największe zainteresowanie wykazała Nowa Zelandia, która jako pierwsza zaczęła wysyłać ten owoc na szerszy rynek. To właśnie stamtąd pochodzi jego handlowa nazwa "kiwano".

W Europie pojawił się w latach osiemdziesiątych i szybko zdobył rozgłos dzięki niecodziennemu wyglądowi. Dziś sprowadzany jest głównie z Afryki i Włoch, a jego obecność w sklepach wiąże się bardziej z modą na egzotyczne owoce niż z rzeczywistym zapotrzebowaniem na nowe źródło składników odżywczych.

Kiwano wyróżnia się jaskrawo pomarańczową skórką pokrytą drobnymi kolcami i soczyście zielonym wnętrzem wypełnionym galaretowatym miąższem. W środku znajdują się liczne jadalne pestki, które nadają mu charakterystyczną strukturę. Po przekrojeniu owoc wygląda niezwykle intrygująco, dlatego często ozdabia desery lub sałatki.

Smak kiwano jest delikatny i trudny do jednoznacznego opisania, ponieważ przypomina połączenie ogórka, kiwi i cytryny, z lekką nutą orzeźwienia. Nie jest mocno słodki ani kwaśny, więc wielu osobom może wydawać się po prostu neutralny. Dzięki tej łagodności dobrze komponuje się z innymi owocami, a także z jogurtem lub wodą mineralną, głównie w roli dekoracyjnego, chłodzącego dodatku.

Kiwano składa się głównie z wody, dlatego doskonale nawadnia i jest bardzo niskokaloryczne. W 100 gramach zawiera około 40 kalorii, niewielką ilość węglowodanów oraz odrobinę białka i błonnika. Dostarcza też małe ilości witaminy C, potasu, magnezu i żelaza, jednak nie są to wartości, które mają duże znaczenie dla bilansu odżywczego.

W miąższu obecne są również naturalne barwniki roślinne z działaniem przeciwutleniającym, choć ich ilość również jest ograniczona.

Kiwano nie może więc konkurować z owocami bardziej wartościowymi, ale doskonale pasuje na lekki, odświeżający dodatek. Jego głównym atutem jest delikatny smak i wysoka zawartość wody, a nie wyjątkowe bogactwo witamin lub minerałów.

Kiwano działa na organizm łagodnie i nie ma silnych właściwości zdrowotnych:

• dzięki dużej zawartości wody wspiera prawidłowe nawodnienie,
• błonnik obecny w miąższu usprawnia pracę jelit i uczucie sytości po posiłku,
• niewielka ilość witaminy C może być częścią wzmocnienia naturalnej odporności,
• obecne w owocu przeciwutleniacze pełnią funkcję ochronną i wspomagają neutralizację wolnych rodników, jednak ich ilość jest umiarkowana.

Kiwano nie wpływa dosadnie na metabolizm ani masę ciała, mimo że czasem bywa tak przedstawiane. Jego działanie polega przede wszystkim na lekkim nawodnieniu i uzupełnieniu diety świeżym, niskokalorycznym produktem, który idealnie pasuje w ciepłe dni.

Kiwano stało się popularne głównie dzięki swojemu niezwykłemu wyglądowi. Intensywnie pomarańczowa skórka z kolcami i zielony miąższ powoduje, że wyróżnia się na tle innych owoców i świetnie prezentuje się na zdjęciach. Wiele osób sięga po niego z ciekawości lub traktuje jak symbol czegoś zdrowego. Kiwano świetnie wygląda w kolorowych sałatkach i egzotycznych deserach.

Dodatkowo egzotyczne pochodzenie budzi skojarzenia z luksusem i nowością, więc zwiększa to jego atrakcyjność marketingową. Jednak jego obecność w diecie częściej wynika z chęci spróbowania czegoś nietypowego niż z rzeczywistej potrzeby odżywczej.

Dojrzałe kiwano ma intensywnie pomarańczową skórkę i lekko miękką powierzchnię w dotyku. Zbyt twardy owoc może być niedojrzały, a z widocznymi ciemnymi plamami przechowywany zbyt długo. Po przekrojeniu najlepiej wydrążyć miąższ łyżeczką i od razu go zjeść. Można też dodać go do sałatek owocowych, smoothie oraz deserów, w których nadaje lekką, orzeźwiającą konsystencję.

Niektórzy wykorzystują go jak naturalną dekorację, ponieważ skórka z kolcami dobrze sprawdza się w formie ozdobnej miseczki. Pestki są jadalne i miękkie, więc nie wymagają usuwania. Kiwano najlepiej smakuje schłodzone, a w lodówce można je przechowywać przez kilka dni bez obawy, że się zepsuje.

Kiwano zadziwia wyglądem, ale jego wartość odżywcza nie jest aż tak porażająca. Może być ciekawym dodatkiem do sałatek lub deserów, jednak nie wnosi do diety nic szczególnego. Warto traktować je raczej jak element kulinarnej ciekawości niż sposób na poprawę zdrowia.

Źródła

1. NaukaJedzenia.pl