Gorączka kociego pazura

Badania opublikowano w czasopiśmie „Emerging Infectious Diseases”. Są to pierwsze od 15 lat testy dotyczące Bartonellii, czyli choroby potocznie nazywanej gorączką kociego pazura. Wynika z nich, że z roku na rok rośnie liczba osób zarażonych. Według CDC w danym roku choroba ujawnia się u 12 tys. osób, z czego w 500 przypadkach potrzebna jest hospitalizacja.

Gorączka kociego pazura rozprzestrzenia się przez pchły żyjące na zwierzętach. Można się nią zarazić poprzez podrapanie lub takie ugryzienie przez kota, które uszkodzi powierzchnię skóry. Podrażnione miejsce staje się zaczerwienione. Pojawia się także opuchlizna.

Innymi symptomami choroby kociego pazura są: gorączka, bóle głowy, brak apetytu, zmęczenie oraz powiększone węzły chłonne. Nieleczona gorączka może powodować także poważniejsze powikłania związane z mózgiem, oczami, sercem lub narządami wewnętrznymi. W niektórych przypadkach może się to skończyć śmiercią.

Na powikłania najbardziej narażeni są pacjenci, którzy zmagają się z osłabionym układem odpornościowym, np. chorzy na HIV. W grupie wysokiego ryzyka są również dzieci. Choroba najczęściej dotyka latem – wysokie temperatury i odpowiednia wilgotność to idealne warunki dla pcheł.

Gorączką kociego pazura łatwo można się zarazić, dlatego ważna jest profilaktyka. Po każdym kontakcie z kotem należy dokładnie umyć ręce. Nie pozwalajmy zwierzęciu na lizanie naszej twarzy czy ciała, zwłaszcza w przypadku otwartych ran czy innych zadrapań powstałych na skórze.

Nie należy również dotykać zwierząt dzikich, które w każdej chwili mogą nas ugryźć. Najczęściej zarażają najmniejsze koty, dlatego tak ważne jest okresowe odpchlenie zwierząt.