Rak pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie, przerzuty

Głównymi przyczynami zachorowań na raka pęcherza moczowego są:

• palenie papierosów – które sześciokrotnie zwiększa ryzyko zachorowania,
• długotrwały kontakt z substancjami chemicznymi, takimi jak arylaminy, benzydyna, anilina,
• cukrzyca– która zwiększa ryzyko zachorowania o 40 proc.,
• choroby pasożytnicze pęcherza moczowego, np. schistomatoza,
• wczesna menopauza (między 42. a 45. rokiem życia),
• leczenie radioterapią i chemioterapiąw przeszłości.

Spełnianie tych warunków nie oznacza zachorowania na raka pęcherza moczowego. Niektórzy spełniają je wszystkie, a nie chorują, u innych rak pęcherza moczowego pojawia się, gdy spełniają tylko jeden z nich.

Według niektórych badań, odpowiednia dieta obniża ryzyko zachorowania na raka pęcherza moczowego. Już 100 gramów owoców dziennie znacząco obniżało ryzyko u badanych osób. Według kolejnych badań, dużo beta-karotenu w diecie obniżało ryzyko zachorowania u palaczy. Badania dotyczące wpływu diety na zachorowania na raka pęcherza wymagają jeszcze potwierdzenia.

Najczęstszym objawem raka pęcherza moczowego jest krew w moczu. Krwawienie może zdarzać się raz na jakiś czas, zazwyczaj nie jest bolesne. Ilość krwi może być tak niewielka, że niewidoczna gołym okiem. Wykrywa ją jednak zwykłe badanie moczu.

Inne objawy raka pęcherza moczowego to:

• częste oddawanie moczu,
• nagłe uczucie parcia na pęcherz,
• ból przy oddawaniu moczu.

Powyższe objawy najprawdopodobniej oznaczają tylko infekcję dróg moczowych, szczególnie jeśli w moczu nie pojawiła się krew, ale zawsze zgłaszaj je u lekarza.

Leczenie raka pęcherza moczowego zależy od jego zaawansowania. Jeśli zostanie wykryty we wczesnym stadium, leczenie obejmuje:

• usunięcie raka,
• chemioterapię, aby zapobiec nawrotom,
• regularne kontrole.

Leczenie raka pęcherza, który okazał się inwazyjny, obejmuje jedną z trzech opcji:

• usunięcie części pęcherza moczowego,
• usunięcie całego pęcherza moczowego,
• radioterapię.

Dodatkowo, przed lub po tych zabiegach stosuje się chemioterapię.

Jeśli po pobraniu próbek okaże się, że wystąpił rak in situ, czyli w miejscu, w tej fazie zaawansowania nie będzie on dawał przerzutów do innych tkanek i narządów. Jeśli natomiast okaże się, że rak jest inwazyjny, bardzo prawdopodobne są przerzuty. W momencie diagnozy tylko 5 proc. raków zaatakowało inne narządy.

Przerzuty z raka pęcherza moczowego mogą obejmować:

• węzły chłonne,
• płuca,
• wątrobę,
• kości.

W trzech ostatnich przypadkach średnia długość życia wynosi 12-18 miesięcy. Jest to jednak tylko średnia – każdy przypadek jest inny. W sytuacji, kiedy wystąpiły przerzuty raka pęcherza moczowego jeszcze przed wykryciem nowotworu, 10-15 proc. osób chorych przeżywa ponad 5 lat.

Źródła

1. Powierzchowny rak pęcherza moczowego
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Frączek M. Podstawy diagnostyki i terapii nowotworów, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2008, ISBN 978-83-7522-021-6
4. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X