Rozszerzanie cewki za pomocą spiralki

Do rozszerzania zwężenia cewki moczowej mogą zostać zastosowane stenty stałe lub czasowe. Stenty stałe używane są wtedy kiedy potrzebne jest długotrwałe zapewnienie odpływu moczu bądź spodziewana jest szybka restenoza (ponowne zwężenie). Stent w postaci sprężonej wprowadzany jest do zwężonej części cewki moczowej metodą endoskopową przez ujście cewki moczowej. Na ogół wystarcza rozszerzenie ujścia, niekiedy konieczne jest jego dodatkowe nacięcie. Po prawidłowym umiejscowieniu stentu sprężynka jest uwalniana po czym rozwija się i samoistnie powraca do poprzedniego kształtu i średnicy. Siły odśrodkowe powodują przyleganie sprężynki do ścian cewki. W przypadku niektórych stentów dodatkowo w ciągu 6-12 tygodni dochodzi do obrastania ich komórkami nabłonka, co powoduje stałe umiejscowienie stentu.

• Szybki powrót prawidłowego oddawania moczu,
• Niewielkie ryzyko restenozy,
• Długotrwały efekt zabiegu,
• Nie jest wymagane zakładanie cewnika moczowego po operacji,
• Zapewnia prawidłową ejakulację,
• Nie utrudnia wykonywania badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny, zdjęcie rentgenowskie czy ultrasonografia.

Większość pacjentów znosi zabieg bardzo dobrze i na ogól nie wiąże się on z możliwością poważnych powikłań. W rzadkich przypadkach może dojść do migracji stentu co powoduje ból i dyskomfort. Nadmierny rozrost nabłonka lub ziarninowanie może doprowadzić do wtórnego zamknięcia się światła stentu. Na ogół nadmiar naskórka można usunąć endoskopowo. Niekiedy należy całkowicie usunąć stent. Inne możliwe powikłania to inkrustacja czyli osadzanie się składników mineralnych moczu na powierzchni stentu czy uszkodzenie cewki moczowej. Na ogół nadmiar naskórka można usunąć endoskopowo. Niekiedy należy całkowicie usunąć stent. Stenty zastosowane u osoby która wcześniej miała usuniętą szyję pęcherza mogą spowodować nietrzymanie moczu.Możliwość powikłań rośnie przy długotrwałym utrzymywaniu stentu w cewce. Dlatego też większą popularnością cieszą się stenty czasowe, ulegające biodegradacji bądź termorozprężalne. Te jednak częściej migrują oraz mogą się zagiąć blokując odpływ moczu. Choć wyjęcie stentów termorozprężalnych nie jest trudne, konieczność ponawiania zabiegu prowadzi do niewielkiej popularności tej metody leczenia.

Do najważniejszych przeciwwskazań należą:

• zwężenia cewki moczowej,
• obecność przetoki w miejscu lokalizacji stentu,
• rak płaskonabłonkowy cewki moczowej,
• inne choroby cewki moczowej, mogące wymagać przezcewkowej interwencji w ciągu 8 tygodni, po umiejscowieniu stentu,
• zwężenia zainfekowane, ropiejące,
• aktywne zakażenie układu moczowego.