"Rumień na powiekach to nie są "tylko czerwone powieki". Lekarka ostrzega
Rumień na powiekach to nie są "tylko czerwone powieki" – ostrzega w mediach społecznych dr Katarzyna Muras-Szwedziak, reumatolog i nefrolog. Lekarka dodaje, że objaw jest charakterystyczny dla poważnej choroby reumatologicznej i jeśli się pojawi wymaga bezzwłocznej diagnostyki i leczenia.
"Rumień na powiekach to nie są tylko czerwone powiek". Lekarka ostrzega
W tym artykule:
Rumień na powiekach objawem zapalenia skórno-mięśniowego
Nie każdy rumień jest zwiastunem ciężkiej choroby, niemniej jest bardzo częstym objawem zapalenia skórno-mięśniowego, czyli poważnej choroby reumatologicznej. Schorzenie charakteryzuje się przede wszystkim narastającym osłabieniem mięśni, szczególnie w okolicy barków i bioder, a także karku i grzbietu.
Dolegliwości uniemożliwiają wstawanie z pozycji siedzącej, chodzenie po schodach, podnoszenie ciężkich przedmiotów. Zajęcie mięśni gardła, przełyku i krtani powoduje trudności w mówieniu i przełykaniu. Pojawiają się także trudności z oddychaniem, które doprowadzają do duszności.
Lekarze alarmują, że nietypowym objawem, który pojawia się w przebiegu zapalenia skórno-mięśniowego jest rumień na powiekach.
Wczesne objawy reumatoidalnego zapalenia stawów
"Słuchajcie, to bardzo, ale to bardzo ważny objaw. To nie są "tylko czerwone powieki". Zwracajcie na to uwagę – u siebie czy u kogoś innego. To bardzo charakterystyczny objaw w zapaleniu skórno-mięśniowym. A to z kolei jednostka chorobowa, które bezwzględnie wymaga diagnostyki i leczenia" – alarmuje w mediach społecznościowych dr Katarzyna Muras-Szwedziak reumatolog i nefrolog.
Rumień może powstać także w okolicy karku i barków, na udach i biodrach oraz na twarzy i w innych okolicach ciała. Częsta jest nadwrażliwość na światło słoneczne.
Jakie są metody leczenia zapalenia skórno-mięśniowego?
Leczenie zapalenia skórno-mięśniowego polega głównie na stosowaniu dużych dawek glikokortykosteroidów podawanych doustnie lub dożylnie. Jeżeli leczenie przebiega poprawnie, dawki leków są stopniowo zmniejszane. Jeśli przez dwa miesiące nie uzyskano jednak poprawy, lekarze włączają do terapii leki immunosupresyjne.
Katarzyna Gałązkiewicz, dziennikarka Wirtualnej Polski
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
