Słyszysz bicie serca w uchu? Nie ignoruj. Organizm wysyła ważny sygnał

W przeciwieństwie do klasycznych szumów usznych pulsujące szumy mają wyraźny rytm zgodny z tętnem. Osoby, które ich doświadczają, opisują je jako:

• pulsowanie,
• dudnienie,
• szum przypominający przepływającą wodę,
• odgłos bicia serca w uchu.

Dźwięk może być słyszalny stale lub pojawiać się okresowo. Często nasila się wieczorem i w nocy, gdy otoczenie staje się ciche. Najczęściej przyczyną nie jest samo ucho, lecz zmieniony przepływ krwi w naczyniach znajdujących się w pobliżu ucha lub mózgu.

Zwykle przepływ krwi jest na tyle płynny, że nie jesteśmy go świadomi. Jeśli jednak staje się szybszy lub bardziej turbulentny, powstające drgania mogą być odbierane jako dźwięk. W efekcie chory ma wrażenie, jakby słyszał własne tętno.

W większości przypadków źródłem pulsującego szumu usznego nie jest sam narząd słuchu, ale zmieniony przepływ krwi w naczyniach krwionośnych przebiegających w pobliżu ucha lub mózgu. Prawidłowo przepływająca krew jest praktycznie niesłyszalna. Gdy jednak zaczyna płynąć szybciej lub mniej równomiernie, mogą powstawać zawirowania wywołujące drgania odbierane jako rytmiczny dźwięk zsynchronizowany z tętnem.

Do takiej sytuacji mogą prowadzić różne schorzenia. Jedną z częstszych przyczyn jest nadciśnienie tętnicze, które zwiększa ciśnienie wywierane na ściany naczyń krwionośnych i może nasilać odczuwanie przepływu krwi w okolicy ucha. Podobny mechanizm występuje przy miażdżycy - zwężone przez blaszki miażdżycowe tętnice powodują bardziej turbulentny przepływ krwi, co sprzyja powstawaniu charakterystycznego pulsującego szumu.

Rzadziej pulsujący szum uszny jest związany z nieprawidłowościami naczyń krwionośnych, takimi jak malformacje tętniczo-żylne, zwężenia naczyń, tętniaki czy wady zatok żylnych mózgu. Choć występują znacznie rzadziej niż nadciśnienie czy miażdżyca, wymagają dokładnej diagnostyki, ponieważ niektóre z nich mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Objaw może pojawić się również u osób z niedokrwistością. Gdy organizm otrzymuje zbyt mało tlenu, serce pracuje intensywniej, aby dostarczyć go do tkanek, a zwiększony przepływ krwi bywa słyszalny jako pulsowanie w uchu. Podobnie dzieje się w przypadku nadczynności tarczycy, kiedy nadmiar hormonów przyspiesza pracę serca i zwiększa krążenie.

Jedną z możliwych przyczyn jest także idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, czyli schorzenie związane ze wzrostem ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Oprócz pulsującego szumu usznego mogą wtedy występować bóle głowy, zaburzenia widzenia oraz przejściowe pogorszenie ostrości wzroku.

Pulsujący szum uszny nie zawsze oznacza poważną chorobę. W wielu przypadkach jego przyczynę można zidentyfikować i skutecznie leczyć, a sam objaw nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia. Nie oznacza to jednak, że można go lekceważyć. Pulsujący szum uszny często jest związany z konkretnymi zaburzeniami, zwłaszcza dotyczącymi naczyń krwionośnych lub układu krążenia.

Z tego względu lekarz zwykle rozpoczyna diagnostykę od ustalenia przyczyny dolegliwości. Może zlecić pomiar ciśnienia tętniczego, badania krwi oraz ocenę słuchu. W zależności od obrazu klinicznego wykonywane są również badania obrazowe, takie jak USG tętnic szyjnych, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Jeśli istnieje podejrzenie zmian naczyniowych, konieczna może być także angiografia.

Choć pulsujący szum uszny nie zawsze świadczy o poważnym schorzeniu, są sytuacje, w których nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Szczególnej uwagi wymaga nagłe pojawienie się rytmicznego szumu, zwłaszcza jeśli dotyczy tylko jednego ucha. Niepokojącym sygnałem są również towarzyszące zawroty głowy, zaburzenia widzenia, osłabienie kończyn, trudności z mową czy wystąpienie objawu po urazie głowy.

Źródło: Cleveland Clinic