Spirometria z próbą rozkurczową
Spirometria jest istotnym badaniem wykorzystywanym w diagnostyce chorób układu oddechowego. Polega ono na pomiarze objętości oddechowych, pojemności płuc oraz przepływu powietrza w drogach oddechowych. Na podstawie spirometrii jesteśmy w stanie zdiagnozować schorzenia przebiegające z obturacją lub restrykcją w drogach oddechowych, takie jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc czy rozedma.
W tym artykule:
Badanie polega na wydmuchiwaniu powietrza z płuc do specjalnego ustnika zgodnie z poleceniami osoby przeprowadzającej spirometrię. Wynik badania przedstawia serię zmierzonych parametrów (objętości i pojemności), które wskazują na podatność płuc oraz drożność oskrzeli. Nieprawidłowe wyniki mogą wskazywać na zaburzenia o typie obturacji, restrykcji lub na zaburzenia mieszane (obturacyjno-restrykcyjne).
Ważnym elementem badania spirometrycznego, zwłaszcza w diagnostyce astmy oskrzelowej, jest tzw. próba rozkurczowa, która ma na celu wykazanie odwracalności stwierdzonej w spirometrii obturacji (co jest charakterystyczne dla astmy oskrzelowej). Polega ona na wykonaniu ponownego badania spirometrycznego po uprzednim zastosowaniu u pacjenta leku rozszerzającego oskrzela. Jeśli uzyskane w kolejnym badaniu parametry poprawiły się o określoną wartość, to próbę uznaje się za dodatnią (obturacja jest odwracalna).
Pacjent na kilka godzin przed badaniem nie powinien spożywać obfitych posiłków, pić kawy ani palić papierosów, ponieważ utrudniają one badanie oraz mogą zafałszowywać wyniki. Nie powinien także zażywać żadnych leków, które mogłyby wpłynąć na układ oddechowy.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
