Syndrom poaborcyjny

Syndrom poaborcyjny to zaburzenia natury psychicznej pojawiające się u kobiet, które poddały się zabiegowi aborcji. U kobiety po aborcji często pojawiają się niepokojące symptomy. Wyrzuty sumienia, ból i uczucie pustki dotyczą niemal każdej kobiety, która dobrowolnie usunęła dziecko lub została do tego zmuszona. U niektórych takie objawy szybko ustępują po zabiegu, co nie znaczy, że nie pojawią się na dalszym etapie życia. Niektóre bardzo głęboko i długo odczuwają psychologiczne skutki aborcji. Wahania nastroju są zazwyczaj potęgowane huśtawką hormonalną, która jest normalnym stanem dla kobiety, do niedawna ciężarnej.

Większość kobiet po aborcji doświadcza licznych następstw fizycznych, które trwają od dwóch do czterech tygodni po zabiegu. Są to następujące dolegliwości: ból brzucha, nudności, gorączka, plamienia, wymioty, biegunka. Do poważniejszych fizycznych skutków aborcji zalicza się: krwotoki, tworzenie blizn, uszkodzenie szyjki macicy, infekcje. Jednak okazuje się, że psychologiczne skutki aborcji mogą znacznie bardziej utrudnić życie.
Syndrom postaborcyjny może wiązać się z:

• stałym napięciem psychicznym,
• silnym uczuciem wstydu lub złości,
• lękami (np. czy uda się zostać matką w przyszłości),
• utratą apetytu,
• depresją,
• nadużywaniem leków, używek,
• bezsennością i problemami ze snem,
• bólami głowy,
• niechęcią do partnera i do seksu,
• wahaniami nastroju,
• problemami z koncentracją,
• izolowaniem się od społeczeństwa,
• trudnościami w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi,
• obsesyjnym myśleniem o usuniętym dziecku, np. zastanawianie się nad płcią oraz jaki byłby jego wiek.

Kobieta, która czuje, że jej życie po aborcji wypełniło się pustka trudną do zagospodarowania, powinna zwrócić się po wsparcie psychologa. Specjalista zidentyfikuje rodzaj problemu i zapobiegnie rozwojowi zaburzeń, nim przemieni się np. w depresję. Najkorzystniejszą sytuacją dla kobiety byłoby szukanie pomocy psychologicznej jeszcze przed zabiegiem. Kobiety często zwlekają z poproszeniem o pomoc po aborcji, ponieważ obawiają się poczucia wstydu, krytyki, niezrozumienia, oceniania i napiętnowania. Jednak skrywanie uczuć i liczenie, że same znikną, może jedynie powiększyć problem.

Problem aborcji i jej następstw psychologicznych najczęściej dotyczy kobiet, które nie były całkowicie pewne swojej decyzji i czuły presję ze strony otoczenia, by poddać się zabiegowi. Jednak także te kobiety, które były przekonane o słuszności swojej decyzji, mogą odczuwać pustkę i żal po aborcji zaraz po zabiegu lub nawet po kilku latach.
Aborcja jest najczęściej wykonywanym zabiegiem medycznym na świecie. Mimo to wiele kobiet wciąż nie ma zapewnionego dostępu do profesjonalnie przeprowadzanych zabiegów.

Źródła

1. Syndrom poaborcyjny
2. Imielski W. Zaburzenia psychiczne i emocjonalne, SCHOLAR, Warszawa 2010, ISBN 978-83-7383-440-8
3. Jarema M., Rabe-Jabłońska J., Psychiatria, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4180-4
4. Sidorowicz S. (red.), Psychiatria kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-95-7